ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Για μία φορά

0

ΘΑ ΡΙΞΩ το νόμισμα, όχι όμως κορώνα γράμματα, καθώς είναι πολύ κάθετο και απόλυτο αυτό για μένα, στη κατάσταση που βρίσκομαι τη περίοδο αυτή. Θα τεντώσω τον εαυτό μου στα περιθώρια που μου αφήνουν τα όνειρα και οι πιθανότητές μου για το αδύνατο. Ίσως κάπου εκεί πέρα να ανακαλύψω ένα νέο χάρτη. Οι φωτιές που άναψες ήταν πάντοτε εκεί, εκτός από τη στιγμή που έπεσε το σκοτάδι. Τι ανούσια που είναι η ζωή, εάν το αίτιο του θανάτου σου δεν είναι ο διαμελισμός της ψυχής από τις πολλαπλές εκρήξεις χαμόγελων μεταξύ εσού και όσων αγαπάς.

του Γιάννη Μανίκα

ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΩ άλλο τρόπο απόψε. Θα ανοίξω το συρτάρι, να ανασκαλέψω τα γράμματα που κάποτε μου είχες στείλει. Κι εκείνη την παλιά φωτογραφία, σχεδόν ξεθωριασμένη, μα πιο λαμπερή από ποτέ. Σχεδόν αγκαλιά, σχεδόν φιλί.

Αυτό το “ποτέ” που μας κυνηγά και μας ορίζει είναι η θηλιά του κόσμου. Το πόσο πολύ αγαπάς κάτι, μπορεί να αντικατοπτριστεί μονάχα στις αναβολές που του δίνεις. Όσο πιο πολύ το αναβάλεις, τόσο πιο πολύ το θες, γιατί πολύ απλά δεν θες να κάνεις το κύκλο του. Τα ημιτελή κάποιες φορές είναι ο ακρογωνιαίος λίθοςτης ζωής μας. Προς Θεού, πέσε με τα μούτρα στα όνειρα, σκίσε τα γόνατα και τις ανέσεις σου.

ΤΟ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΝΙΚΗ και τι είναι ήττα στη ζωή σου, μόνο εσύ μπορείς να το ξέρεις. Μην αφήσεις τις σειρήνες να σε πάνε σε τόπους που θυμίζουν τις δικές τους ήττες. Βρες τις δικές σου, είναι ο θησαυρός σου, η απόδειξη των προσπαθειών σου στο ταμείο της ζωής. Μην πάρεις κάποιου άλλου την απόδειξη, θα σε κυνηγήσει η εφορία…

Comments are closed.