ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Σκοπιανό και «παραλλαγές» περί ονόματος

0

«ΤΡΙΑ «ζητηματάκια» που προκύπτουν με το Σκοπιανό και την ονομασία τριών παραλλαγών: «Βόρεια Μακεδονία», «Severna Makedonija» και «Republic of North Macedonia».

ΤΟ ΠΡΩΤΟ «ζητηματάκι» μοιάζει με θέατρο σκιών. Κάτι μεταξύ Καραγκιόζη και φαρσοκωμωδίας επιπέδου Μάρκου Σεφερλή και «Δελφιναρίου». Γιατί είτε «Severna», είτε «North», είτε «Βόρεια», στο τέλος «Μακεδονία» το όνομα της γείτονος των Σκοπίων.

ΜΟΝΟ στην περίπτωση όπου η Ελλάδα θα έφερε την ονομασία «Μακεδονία», μόνο τότε η διάκριση θα ήταν αναγκαστική. Οπως μεταξύ Ιρλανδίας και Βόρειας Ιρλανδίας. Αυτό είναι το πρώτο φύλλο συκής. Τόσο του Αλέξη Τσίπρα όσο και όλων των κυβερνήσεων που είχαν διαπραγματευτεί με το αίτημα μιας σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό «Μακεδονία».

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ του αείμνηστου ρεαλιστή Κωνσταντίνου Μητσοτάκη μέχρι σήμερα. Δηλαδή 27 έτη προκειμένου να εξασφαλίσουμε και να κολλήσουμε το «Severna». Και να το θεωρούμε από πάνω ως πατριωτικό θρίαμβο.

ΑΝ ΕΙΝΑΙ ποτέ δυνατόν να έχει εξαντλητικά καταναλωθεί τόσος κόπος, τόση φασαρία, τόσος εθνικοπατριωτικός «ξυλοδαρμός», τόσες ατελείωτες ώρες τηλεοπτικών ξιφομαχιών για μια λεξούλα. Ο ημίτρελος Κιμ Γιονγκ Ουν μπροστά σ’ αυτόν των επικών διαστάσεων νεοελληνικό σουρεαλισμό μοιάζει με Γερμανό επίγονο του απόλυτου ορθολογισμού!

ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ «ζητηματάκι» έχει να κάνει, πάλι, με την ονομασία των Σκοπίων. Αφού από την εποχή του Τίτο που φλέρταρε με τις ΗΠΑ είχαμε αναγνωρίσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Αφού ανάμεσα στα έξι ομόσπονδα κρατίδια ήταν και η «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Αφού όλοι εμείς οι Ευρωπαίοι, μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, αναγνωρίσαμε όλες τις κρατικές αυτόνομες οντότητες αυτών των έξι κρατιδίων. Αφού συναινέσαμε με την προσωρινή ονομασία Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ). Και αφού όλες οι δυνάμεις του λεγόμενου ευρωπαϊκού τόξου συμφωνούν με τη σύνθετη ονομασία και με τον γεωγραφικό προσδιορισμό «Μακεδονία». Ε, τότε πώς, διάολε, ονομάζονται οι πολίτες αυτής της χώρας; Πατησιώτες; Και ποια η γλώσσα που μιλούν; Αλαμπουρνέζικα;

ΤΟ ΤΡΙΤΟ «ζητηματάκι» αφορά το διπλό πρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας. Που, επισήμως, συμφωνεί με τη σύνθετη ονομασία, αλλά διαφωνεί με την εθνικότητα και τη γλώσσα τη μακεδονική. Με απλά λόγια, είσαι μεν Αγγλος, Γάλλος, Ιταλός, αλλά η γλώσσα που θα μιλάς είναι η ελληνική! Αλλά αντί άλλων!

ΣΤΗ ΘΕΣΗ της ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας και με την προϋπόθεση ότι θα επιθυμούσα να είμαι απόλυτα συνεπής, θα είχα επιλέξει τη ρητορική του Αδωνη Γεωργιάδη.

ΟΥΤΕ «Μακεδονία», ούτε γλώσσα μακεδονική. Τότε, όμως, όπως καταλαβαίνετε, θα ήταν εντελώς αδύνατον να εξασφαλίζαμε και την εθνικότητα και τη γλώσσα ως σλαβική. Γιατί, όπως επίσης καταλαβαίνετε, μια τέτοια επιλογή δεν οδηγεί σε διαπραγμάτευση και συμβιβασμό.

ΟΔΗΓΕΙ σε ολοκληρωτική ταπείνωση. Με άλλα λόγια, η διπλή αυτή θέση της Νέας Δημοκρατίας κλείνει οριστικά κάθε συζήτηση περί διαπραγμάτευσης. Μοιάζει μάλιστα με ολοκληρωτική και άνευ όρων παράδοση μιας χώρας χωρίς να ακουστεί μισός πυροβολισμός!

ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ, επειδή, όπως επανειλημμένα έχει αποδειχθεί, ο Τσίπρας ανήκει στο είδος των «αιλουροειδών». Επειδή ο οδικός χάρτης μέχρι την οριστική εφαρμογή της συμφωνίας είναι μακρύς. Επειδή η επόμενη εκλογική αναμέτρηση μπορεί να συμβεί τον Μάιο του 2019.

ΕΠΕΙΔΗ το πιθανότερο σενάριο θέλει τη Νέα Δημοκρατία να αναλαμβάνει την ηγεσία της χώρας. Και επειδή η εφαρμογή της συμφωνίας μπορεί να σκάσει, σαν χειροβομβίδα, στα χέρια του Κυριάκου Μητσοτάκη. Τότε τι θα συμβεί; Θα την καταψηφίσει και θα την ακυρώσει;

ΕΓΩ ΠΑΝΤΩΣ στη θέση του θα προσπερνούσα τη λαϊκή ρήση «ο Μανωλιός φόρεσε τα ρούχα του αλλιώς» και θα άκουγα τη ρήση του αείμνηστου Χαρίλαου Φλωράκη, που έλεγε «όποιος κατουράει στη θάλασσα το βρίσκει στο αλάτι»!

***

ΑΡΘΡΟ του Δημήτρη Δανίκα σχετικά με τη συμφωνία για το Σκοπιανό που πλέον έχει καταντήσει να αντιμετωπίζεται ως το σοβαρότερο των θεμάτων αλλά με πού επιπόλαιο ως συνήθως τρόπο από την ελληνική πλευρά που θεωρεί πως μπορεί να κάνει παιχνιδάκια μικροκομματικής σκοπιμότητας.

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ που έγινε μπορεί να μην είναι η καλύτερη αλλά σε κάθε περίπτωση αποτελεί μια αρχή που έπρεπε να είχε γίνει από το 1991.

ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ τότε και έκτοτε «σερνόμαστε» προς αναζήτηση λύσης κάθε φορά από δυσχερέστερη θέση.

ΑΣΦΑΛΩΣ όχι τυχαία.

***

Ο ΤΣΙΠΡΑΣ πήρε φόρα με τις γραβάτες κι αφού φόρεσε τη γραβάτα του Ρέντσι, όπου να ’ναι θα φορέσει και τη γραβάτα του Ζάεφ, ενώ του Γιούνκερ την κρατάει για ώρα ανάγκης.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ με τις γραβάτες πάντως είναι οι κόμποι που γίνονται φιόγκοι για όσους δεν ξέρουν να τις φορέσουν και να τις δέσουν.

Ο ΤΣΙΠΡΑΣ λοιπόν ήταν πρωτάρης στις γραβάτες και δεν ήξερε από κόμπους, οι άλλοι οι γραβατωμένοι μονίμως που ξέρουν από κόμπους γιατί έκαναν φιόγκους τις γραβάτες στο λαιμό της χώρας και τώρα κάνουν την … πάπια;

ΣΕ ΚΑΘΕ περίπτωση η ευθύνη των πολιτικών (και του Τσίπρα βεβαίως) είναι μεγάλες, όπως και η δική μας ως πολίτες ασφαλώς.

ΟΣΟ για το Σκοπιανό, υπάρχει και η Ιστορία και ως εκ τούτου θα επανέλθουμε.

Θανάσης Παντές

Comments are closed.