ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Πολιτικοί και οικειότητα

0

«ΜΑΣ ΜΑΡΑΝΕ η πολλή οικειότητα σε τούτο τον τόπο. Διαβάζω σε έντυπα ευρείας κυκλοφορίας: «Κυριάκος, Φώφη, Σταύρος σε κοινό μέτωπο» ή «Πού θα πάνε διακοπές Αλέξης, Κυριάκος, Φώφη» και πάει λέγοντας. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, αν έχουμε να κάνουμε με πολιτικούς αρχηγούς ή με τα σχολιαρόπαιδα του γείτονα που αναστατώνουν την πολυκατοικία.

ΣΕ ΛΙΓΟ θα καταχωρούνται με τα υποκοριστικά: Αλεξ, Κούλης, Φωφώκα, Μήτσος, Ρούλης, Πανούλης. Εξαιρείται το Λεβέντης, καθώς εκφράζει θάρρος, ανδρεία, γενναιότητα και παλικαριά. Ονομα και μη χωριό, πά’ να πει.

ΙΔΙΟΡΡΥΘΜΙΕΣ των καιρών. Παλαιότερα μόνο ένας πολιτικός ανήρ αναφερόταν με το βαφτιστικό του ακόμα και στους τίτλους των εφημερίδων. Φίλα προσκείμενα, αλλά και αντίπαλα φύλλα, αποκαλούσαν τον πρωτότοκο γιο του Γέρου της Δημοκρατίας, Ανδρέα σκέτο. Ουδείς προηγουμένως απολάμβανε παρόμοιο προνόμιο.

ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ του απέδιδαν τη χαριτωμένη παρασπονδία στην αμεσότητα που εξέπεμπε προς τους ρεπόρτερ και κυρίως προς το αναξιοπαθούν πόπολο. Ηδη από τη δεκαετία του ’60 ο Παπανδρέου ο Β’ είχε πολιτογραφηθεί απλά Ανδρέας. Ακρως συντηρητικός, προσκολλημένος στους τύπους, ο Τύπος της εποχής παραχάιδευε τον εκλεκτό του.

ΚΑΤΑ τη δεκαετία του ’70, οπότε επέστρεψε από την αλλοδαπή, έπειτα απ’ την πτώση των συνταγματαρχών, με ζιβάγκο ντάλα καλοκαίρι και τσιμπούκι στα μελίρρυτα χείλη του, το ατόφιο Ανδρέας παγιώθηκε και, πλησιάζοντας προς το εθνοσωτήριο 1981, καταλάμβανε ολοένα περισσότερο χώρο στους ξύλινους, οχτάστηλους, πρωτοσέλιδους τίτλους.

ΔΕΞΙΟΙ, κεντρώοι και αριστεροί σύγχρονοί του σημειώνονταν με το ονοματεπώνυμο ολογράφως, όπως ακριβώς στην ταυτότητα: Κωνσταντίνος Καραμανλής, αλλά και Μητσοτάκης, Γεώργιος Μαύρος, Ευάγγελος Αβέρωφ κ.ο.κ. Απεναντίας ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε κατοχυρωθεί αμετακλήτως και αμιγώς ως Ανδρέας.

ΡΗΞΗ με το κατεστημένο απετέλεσε το λανσάρισμα και σταδιακά η επικράτηση των ταμπλόιντ εκδόσεων. Για καθαρά χωροταξικούς λόγους, έτερο στέλεχος της Αλλαγής αξιώθηκε τη μοίρα του αρχηγού. Το Τσοχατζόπουλος, εδώ που τα λέμε, θυμίζει σιδηρόδρομο. Δεκατέσσερα στοιχεία είναι πολλά.

ΣΕ ΤΙΤΛΟ γεμίζουν τρεις απ’ τις έξι στήλες και ταλαιπωρούσαν αφάνταστα τους συντάκτες ύλης. Ο,τι και να στρίμωχναν δίπλα της, άκρη δεν έβρισκαν, οπότε τον ψιλόκοψαν σε σκέτο Ακης και ησύχασαν, προς ικανοποίησιν και του ιδίου.

ΑΠΟΔΙΔΟΝΤΑΙ, εν παρόδω, στους υλατζήδες κάμποσοι νεολογισμοί που έχουν καθιερωθεί, καίτοι λανθασμένοι. Οι ναρκομανείς, επί παραδείγματι, δεν είναι εθισμένοι στην νάρκες, αλλά στα ναρκωτικά. Ναρκωτικομανείς είναι το σωστό, άντε όμως βάλ’ το σε τίτλο. Ας είναι!

ΣΤΑ ΜΕΣΑ της δεκαετίας του ’80 πρώτα η Βάσω Παπανδρέου και κατόπιν η Ντόρα Μπακογιάννη είχαν την τύχη να καταγραφούν στην πολιτική σκηνή με τα μικρά τους, ίσως για λόγους αβρότητας και ιπποτισμού των αρχισυντακτών προς το ωραίο φύλο που διεκδικούσε επί ίσοις όροις τη συμμετοχή στα κοινά. Συνιστούσαν εξαιρέσεις.

ΣΗΜΕΡΑ, ωστόσο, το κακό έχει παραγίνει. Σε λίγο θα χαρακτηρίζουμε τους ηγέτες μας με τα τρυφερά παρωνύμια του οικογενειακού τους ιδιόλεκτου. Ενοχλεί ακόμα κι εμένα που αρέσκομαι να παραφράζω τα ονόματα».

***

Η ΟΙΚΕΙΟΤΗΤΑ που τα τελευταία χρόνια παρατηρείται έναντι των πολιτικών προφανώς δεν είναι και ό,τι καλύτερο και εύστοχα επισημαίνεται στο άρθρο του Δημήτρη Νανούρη με τον τίτλο «Χαϊδευτικά».

ΜΕ ΤΟΥΣ πολιτικούς δεν χρειάζονται πολλά-πολλά και ούτε οι πολίτες πρέπει να τους «δίνουν αέρα» γιατί τότε η μεταξύ τους σχέση γίνεται νταραβέρι και συναλλαγή με ό,τι συνεπάγεται βέβαια αυτού του είδους η σχέση.

ΟΣΟ κι αν έχει διαφοροποιηθεί τα τελευταία χρόνια η σχέση πολιτών και πολιτικών στην ουσία αυτή η κακόγουστη οικειότητα εξακολουθεί να υφίσταται και να έχει παρενέργειες.

ΕΙΝΑΙ προφανές ότι ξέφυγα από τη βασική θεματολογία του άρθρου αλλά αυτός ήταν ο σκοπός μου.

ΑΛΛΩΣΤΕ η οικειότητα με τους προαναφερθέντες πολιτικούς ανήκει πια στο παρελθόν και ούτε είναι αυτή που δημιουργεί νταραβέρια.

ΕΙΤΕ το θέλουμε είτε όχι, οι διαχειριστές αυτής της οικειότητας ανέκαθεν ήταν στα «χαμηλά» και «μεσαία» στρώματα και εκεί τελικά παρέμειναν.

ΑΝ ΕΜΠΝΕΟΥΝ την οποιαδήποτε οικειότητα =σοβαρότητα, οι σημερινοί πολιτικοί ηγέτες, αφήνεται στην κρίση σας.

ΑΛΛΩΣΤΕ τα παραδείγματα που οι ίδιοι δίνουν είναι καθημερινά και δυστυχώς επιβεβαιώνουν τη μετριότητά τους.

Θανάσης Παντές

Comments are closed.