ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Παροχολογία και διεκδικήσεις

0

«ΦΑΙΝΕΤΑΙ ότι η πολυετής εφαρμογή των μνημονιακών προγραμμάτων σε συνδυασμό με τη ρητορική (εγχώρια και ξενόγλωσση) για τους τεμπέληδες Ελληνες, που και λίγο δουλεύουν και υψηλά αμείβονται, ζουν πάνω από τις δυνατότητές τους, είς βάρος των υπολοίπων Ευρωπαίων, πες πες λοιπόν έπεισαν ένα τμήμα της κοινωνίας αλλά και του πολιτικού συστήματος ότι η λιτότητα είναι μια φυσιολογική κατάσταση με την οποία πρέπει να μάθουμε να ζούμε από τούδε και στο εξής.

ΔΕΝ ΕΧΕΙ σημασία που περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι οδηγήθηκαν στην ανεργία, ούτε ότι από τις περικοπές μισθών και συντάξεων και τη βαθιά υφεσιακή κατάσταση στην οποία περιήλθε η ελληνική οικονομία χάθηκε περίπου το ένα τέταρτο του εθνικού εισοδήματος.

ΔΕΝ ΕΧΕΙ επίσης την παραμικρή μάλλον σημασία η ομολογία των ίδιων συντακτών των μνημονίων για τα λάθη και τη «βιαιότητα» εφαρμογής.

Η ΛΙΤΟΤΗΤΑ είναι η λύση και την αγαπούμε πολύ! Ενα οικονομικοπολιτικό σύνδρομο της Στοκχόλμης.

ΠΩΣ ΑΛΛΙΩΣ να εξηγήσει κανείς την απέχθεια και τις καταγγελίες που προκαλεί κάθε πρόταση ή πρόθεση αποκατάσταση αδικιών, ενίσχυσης των πλέον αδύναμων κοινωνικών κατηγοριών, διαμόρφωσης «κανονικού» εργασιακού περιβάλλοντος και έπειτα από οκτώ χρόνια μειώσεων η «βδελυρή» και ως σκέψη ακόμα αύξηση του κατώτατου μισθού.

ΟΛΑ ΑΥΤΑ μαζί με τις συζητήσεις για μείωση των εισφορών στους επιβαρυμένους ελεύθερους επαγγελματίες και βεβαίως ευρύτερα για τη φορολογική πολιτική στις μέρες μας ονομάζονται παροχολογία, εξοβελίζονται στο πυρ το εξώτερον των θελήσεων των αγορών και συνδέονται με συμπεριφορές του παλαιού πολιτικού συστήματος που διαγκωνίζονταν σε παροχές με χρήμα δανεικό ή ανύπαρκτο.

ΝΑ ΕΧΕΙΣ σφίξει το ζωνάρι κοντά μία δεκαετία, χάνοντας χρήμα και δικαιώματα για να μπορέσει η χώρα να ορθοποδήσει, και να ακούς ότι κάθε προσπάθεια αντιστροφής της πορείας στη χειρότερη περίπτωση «χαλάει» την εικόνα της χώρας στις αγορές και στην καλύτερη είναι ένα φτηνό παλαιοκομματικό προεκλογικό παιχνίδι.

ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ λέει τα προγράμματα στήριξης της οικονομίας που εμπόδιζαν τη λήψη μέτρων στήριξης της κοινωνίας.

ΜΗΝ ΠΙΑΣΟΥΜΕ τώρα το ίδιο «κοσκινάκι» με τις αγορές…

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ η μοίρα των ανθρώπων αυτού του τόπου να «φτύνουν αίμα» για να επιβιώσουν. Το εργασιακό περιβάλλον, η αξιοπρεπής αμοιβή, η δίκαιη φορολογία και αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου δεν είναι παροχές. Δικαιώματα είναι».

***

ΠΕΡΙ παροχών ο λόγος με αφορμή το άρθρο του Βασίλη Λυριτζή, που άρχισαν πάλι να συζητούνται λόγω εξόδου από τα μνημόνια.

ΠΡΟΣΟΧΗ όμως και μην αφηνόμαστε στις σειρήνες των υποσχέσεων για άλλη μια φορά.

Η ΠΑΡΟΧΟΛΟΓΙΑ μπορεί να βοηθάει στο χάιδεμα των αυτιών αλλά δεν είναι η λύση στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα μας με την οικονομία να βρίσκεται σε διαρκή πίεση και στη μεταμνημονιακή εποχή.

ΟΣΟ κι αν θέλουν οι κυβερνώντες να κάνουν παροχές, δύσκολα θα τα καταφέρουν στις παρούσες συνθήκες και σίγουρα θα προκαλέσουν την οργή των εποπτευόντων εταίρων μας.

ΤΑ «ΠΕΡΙ αποκατάστασης αδικιών» ακούγονται ευχάριστα βέβαια, πλην όμως δεν είναι διόλου βέβαιο ότι μπορούν να ισχύουν.

ΓΙΑΤΙ προφανώς δεν αρκούν οι καλές προθέσεις απ’ όπου κι αν προέρχονται.

ΓΙΑ την αξιωματική αντιπολίτευση πάλι, η παροχολογία έχει δαιμονοποιηθεί αλλά κι αυτή δεν πάει πίσω σε υποσχέσεις και σίγουρα δεν πείθει για τις προθέσεις της.

ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ περιμένουν πολλά στη μεταμνημονιακή εποχή και ύστερα από τόσες θυσίες και αιματηρή λιτότητα που υπέστησαν.

ΚΙ ΟΜΩΣ αυτή τη στιγμή μόνο παροχές δεν μπορούν να γίνουν κι αν κατορθωθεί να μη γίνει χειρότερη η κατάσταση, θα είναι ένα βήμα θετικό για την επόμενη μέρα που ουσιαστικά ακόμα δεν ξεκίνησε.

ΚΙ ΑΛΛΩΣΤΕ τα δικαιώματα κατακτώνται, δεν χαρίζονται κι ούτε προσφέρονται ως «δωράκια».

Ο ΧΟΡΟΣ των διεκδικήσεων είναι καιρός να ξεκινήσει πάλι.

ΚΙ ΟΤΑΝ λέμε χορό, εννοούμε «σκληρό ροκ» και ο νοών νοείτω.

 

Θανάσης Παντές

Comments are closed.