ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τρέχουσα πολιτική σκηνή

0

ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΜΗΝΥΜΑ του λίαν επιτυχημένου, κατά τον γράφοντα, ανασχηματισμού, είναι το γεγονός ότι αυτός είναι ο πρώτος ολομέτωπος του Αλέξη Τσίπρα, χωρίς συμβιβασμούς και αναζήτηση ισορροπιών.

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥfotopoulos-dimitris
μαθηματικού συγγραφέα

Η κυριότερη είδηση είναι  αυτοί που παρέμειναν αμετακίνητοι στις θέσεις τους, και εννοώ το οικονομικό επιτελείο που διαπραγματεύεται και συνομιλεί με τους δανειστές, ήτοι τους κυρίους  Γ. Σταθάκη, Ευκλ. Τσακαλώτο και Γ. Χουλιαράκη, χωρίς να παραλείψω την αναβάθμιση του  Στέργιου Πιτσιόρλα, κορυφαίου στελέχους του ΚΚΕ Εσωτερικού και στενότατου συνεργάτη του Λεωνίδα Κύρκου.
Εύστοχη και αποτελεσματική θεωρώ και την επιλογή του   Αλέξη Χαρίτση για το ΥΠΕΣ, εν όψει μάλιστα πολυμερών εκλογών, όχι γιατί είναι νέος, πολλοί από τους νέους ηλικιακά υπουργούς διαπρέπουν κυρίως στο αντιδεξιό πάθος, αλλά διότι διατηρεί αριστερή κουλτούρα και εκφέρει σύγχρονο και νηφάλιο πολιτικό λόγο, κάτι που χρειάζεται η σημερινή κυβέρνηση.
Θετική είναι επίσης (η αναμενόμενη άλλωστε) αντικατάσταση της απολιτικής κυρίας Κονιόρδου από  την έμπειρη πολιτικά και άνθρωπο των γραμμάτων κυρία Μυρσίνη Ζορμπά η οποία (παρότι δεν αναφέρθηκε πουθενά) τη δεκαετία του ’70 ήταν στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτερικού, αλλά και η αναβάθμιση του έμπειρου Φώτη Κουβέλη,  διαδόχου του Λεωνίδα Κύρκου στην ΕΑΡ.
Σημαντικό άνοιγμα στο μεσαίο χώρο της Κεντροαριστεράς και η εισβολή της κυρίας  Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου (ευρωβουλευτού, υπουργού και γραμματέα του ΠΑΣΟΚ επί Γεωργίου Παπανδρέου 2005-2006),  στο σημαντικό υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης. Το ολοσχερώς ολομέτωπον του ανασχηματισμού δεν το αναιρεί η παραμονή του «στρατάρχου» Π. Καμμένου στο ΥΠΕΘΑ, (παρότι είναι η αχίλλειος πτέρνα του πρωθυπουργού και σ’ αυτό επικεντρώνει την κριτική της η αντιπολίτευση), διότι αυτός ως κυβερνητικός εταίρος συγκροτεί ανέκαθεν αναγκαίο κακό για τον πρωθυπουργό.  Όμως  η παραμονή του Ν. Παππά (στενού φίλου του κ. Τσίπρα) στο υπουργείο με αρμοδιότητα την Ενημέρωση και τα γνωστά προβλήματα στην ΕΡΤ.
Όλοι γνωρίζουμε ότι αν δεν έπαιρνε την υπόθεση στα χέρια του ο σοβαρός και έμπειρος πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης, δεν θα υπήρχε σήμερα ΕΣΡ και βεβαίως δεν θα υπήρχαν και αδειοδοτημένα κανάλια.
Ο ΓΡΑΦΩΝ ΩΣ ΓΝΩΡΙΖΩΝ ΚΑΛΩΣ και εκ των έσω επί 50 και πλέον έτη την αριστερή «πιάτσα» θα τον όριζα ως εξής σε κλίμακα 20 λέξεων: «Τρίπτυχος ο ανασχηματισμός με ανοίγματα προς το εκσυγχρονιστικό σημιτικό ΠΑΣΟΚ, την ιστορική Ανανεωτική και Ευρωκομμουνιστική Αριστερά, αλλά και προς την καραμανλική Κεντροδεξιά».
Δια ταύτα θεωρώ ότι στα  άμεσα σχέδια διεύρυνσης  των ψηφοδελτίων πλέον του ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εκλογές, ότι ο πρόεδρος  Αλέξης Τσίπρας θα προτείνει (αν δεν το έχει ήδη διαπράξει), στον Γιώργο Παπανδρέου (πρώην πρωθυπουργό και πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και νυν πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς) την κορυφαία θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας.
Όσον αφορά την αντιπολίτευση, κεντροδεξιάς και κεντροαριστεράς
απόχρωσης που ταυτίζονται στη λογική της ολιγόμηνης παρεμβολής και των πρόωρων εκλογών,  υποβαθμίζουν περεταίρω τον  Αλέξη Τσίπρα, γι’ αυτό το λόγο άλλωστε είχαν (ίσως και εξακολουθούν να έχουν)  επενδύσει στη μείωση και καταρράκωση των συντάξεων από την 1/1/2019, άρα και στην καταπόντιση του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές.
Θεωρώ δε βέβαιον  ότι ενώ στις δημόσιες δηλώσεις του ο Έλληνας πρωθυπουργός εμφανίζεται συναινετικός προς τους θεσμούς, και λειτουργεί «δήθεν» δια της πειθούς, στις κατ’ ιδίαν και  τακτικότατες συνομιλίες τους, τους προειδοποιεί ότι στο κρίσιμο αυτό ζήτημα των συντάξεων είναι αποφασισμένος να φτάσει και στα άκρα, ακόμη και  σε ρήξη.
Και αυτοί έχοντες την εμπειρία του δημοψηφίσματος (62%), αλλά και τα τελευταία δρώμενα στη γείτονα Ιταλία εμφανίζονται δημόσια υπέρ της κατάργησης του μέτρου της μείωσης τους.
Ακόμη και το αυστηρότατο και απαισιόδοξο ΔΝΤ ανακοίνωσε προχθές στην πρόσφατη έκθεση του στο Μπαλί της Ινδονησίας ότι η ελληνική οικονομία αναμένεται να αναπτυχθεί κατά 2% το τρέχον έτος και κατά 2,4% το 2019, ήτοι κατά ο,6% περισσότερο απ’ ότι προέβλεπε τον περασμένο Απρίλιο, η δε επικεφαλής του Κριστίν Λαγκάρντ την επομένη παραδέχτηκε ότι το Ταμείο έκανε λάθη στο ελληνικό πρόγραμμα.
ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΕΚΕΙΝΟΙ που υποστηρίζουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας αντιγράφει στο πεδίον της πολιτικής τακτικής τον αείμνηστο Ανδρέα Παπανδρέου, αγνοώντας την απόλυτη διαφοροποίηση σε δυο μείζονα εθνικά ζητήματα, και εννοώ  πέραν του επίκαιρου Μακεδονικού, και την επιλογή του στο επίμαχο κάθε φορά θέμα της εκλογής του προέδρου της Δημοκρατίας. Ενώ ο Ανδρέας  στη εκλογή του 1985 την τελευταία στιγμή αθέτησε (υπό την πίεση των Αυριανιστών του κόμματος του) την υπόσχεσή του να προτείνει τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Καραμανλή με την επιλογή του Χρήστου Σαρτζετάκη, και τη συνάθροιση του συνόλου της κρατικής εξουσίας στο πρόσωπό  του, κάτι όμως που είχε ως αποτέλεσμα το σκάνδαλο Κοσκωτά και την παραπομπή του στο Ειδικό Δικαστήριο, με τη συνδρομή μάλιστα της ιστορικής – παραδοσιακής Αριστεράς.
Αντιθέτως όμως ο νεαρός Αλέξης, επικοινωνώντας ίσως και την επομένη των εκλογών του Ιανουαρίου του 2015 με τον Κώστα Καραμανλή, του πρότεινε ότι ο επόμενος πρόεδρος, στα πλαίσια της συναίνεσης και της δημοκρατικής λειτουργίας του πολιτεύματος θα πρέπει  να είναι της επιλογής του. Και αυτός του πρότεινε τον… καραμανληκότερο των νεοδημοκρατικών στελεχών, τον κ. Προκόπη Παυλόπουλο! Όπερ και εγένετο…

Δια ταύτα και τον υπερψήφισε σύσσωμη η κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ, πλην όμως ενός, του σημερινού προέδρου της και επίδοξου πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Εδήλωσε δε ο ανήρ: «Θα απουσιάσω επειδή δεν έχω πειστεί για την καταλληλότητα του υποψηφίου». Ούτε το όνομα του δεν του έκανε την τιμή να αναφέρει. Προ ημερών δε, αλλοίωσε το σήμα του κόμματος, ώστε να μη θυμίζει τίποτε από αυτό του ιδρυτή της.
Έχω δημοσιεύσει στη δική μας «ΦΩΝΗ»  μια ευρεία (2.000 λέξεων) και λεπτομερή κριτική του βιβλίου του Αλέξη Παπαχελά, «Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΛΟΓΙΑ», και εκεί αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής «εγκωμιαστικά» για τον άνθρωπο που τον περιέθαλψε στο κόμμα του και έγινε και πρωθυπουργός: «Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ήταν μέσα του σοσιαλιστής και τον ενοχλούσε το κεφάλαιο, και ότι είχε πάντοτε ένα κόμπλεξ εναντίον των φίλων του καθηγητάδων γιατί αισθανότανε λίγο παρακατιανός, επίσης ήταν στρίγκλος, πεισματάρης, πάρα πολύ δύστροπος και αλαζών και ότι δεν είχε δει άνθρωπο στη ζωή του ο οποίος να είχε λιγότερο χιούμορ από τον Καραμανλή…».
Το ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσον ο υιός Κυριάκος, ή η Ντόρα πίεσαν τον Παπαχελά για να τα απαλείψει, καθότι αυτά ο πατήρ τα είχε αφηγηθεί στα ’95 του, οπότε διατηρούσε και τα ελαφρυντικά των ώριμων γηρατειών του.
Αυτά με τη βεβαιότητα ότι το Καραμανλέικο δεν ξεχνά…

Comments are closed.