fbpx

Ακριβή Κόλλια: Νέα δημιουργός με αγάπη και πάθος για την τέχνη!

0

ΥΠΑΡΧΟΥΝ άνθρωποι που χαρακτηρίζονται από την προσήλωσή τους σε ό,τι κάνουν και η Ακριβή Κόλλια ανήκει δικαιωματικά στην κατηγορία αυτή.

Αυτή την εντύπωση σχημάτισα γι’ αυτήν από την πρώτη στιγμή που τη γνώρισα στη Στούπα να ασχολείται κινηματογραφικά και θεατρικά στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της NΑΡΤΟΥΡΑ.

Προσηλωμένη στο στόχο της και καθόλου δήθεν, η Ακριβή Κόλλια παρά το νεαρόν της ηλικίας της έχει δημιουργικό πάθος που σφύζει από ωριμότητα. Ποια είναι όμως η Ακριβή Κόλλια; Ένα σύντομο βιογραφικό της είναι και το ακόλουθο:

Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου στη Σχολή Καλών Τεχνών – Τμήμα Θεατρικών Σπουδών και αποφοίτησε το 2013. Η πτυχιακή της εργασία «Στοιχεία Θεατρικότητας Στον Κινηματογράφο, Τεχνική και Αφηγηματική Χρήση του Πλάνου Σεκάνς», αποτέλεσε τον σύνδεσμο ανάμεσα στην θεατρική της εκπαίδευση και την αγάπη της για τον Κινηματογράφο. Συνέχισε τις σπουδές της στη Σχολή Καλών Τεχνών, στο μεταπτυχιακό τμήμα Ψηφιακές Μορφές Τέχνης, από το οποίο αποφοίτησε το 2018. Η ταινία της «Πολιορκία» (блокада) βραβεύτηκε το 2016 με το βραβείο καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου «ПЕРЕРЫВ НА ВОЙНУ» της Αγίας Πετρούπολης.

Η Ακριβή είναι ιδρυτικό μέλος και Έφορος Τμήματος Κινηματογράφου ΝΑΡΤΟΥΡΑ.

Αυτό το σύντομο και από κάθε άποψη σεμνό βιογραφικό, είναι ελάχιστο δείγμα της δημιουργικής παρουσίας που είναι η σκηνοθέτις έχει ήδη καταγράψει στο χώρο της θεατρικής και κινηματογραφικής τέχνης και ασφαλώς προμηνύει ακόμη καλύτερη συνέχεια.

Δεν είναι μόνο η δημιουργική διάθεση σε επίπεδο ιδεών που η Ακριβή διαθέτει και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό. Κυρίως είναι ο τρόπος που διακριτικά, αλλά με εσωτερική ένταση και αφοσίωση προσπαθεί για την υλοποίηση των ιδεών της σε ένα χώρο που μόνο εύκολος δεν είναι και που εύκολα σε προσκαλεί σε ατοπήματα και αναπόφευκτες εκπτώσεις.

Η Ακριβή όμως μόνο εκπτώσεις δεν θέλει να κάνει στην τέχνη της και η προσπάθειά της να τις αποφύγει είναι συνεχής γι’ αυτό και αξιέπαινη.

Χαρακτηριστικό δείγμα των δυσκολιών που η Ακριβή ξεπερνά προσπαθώντας να κάνει σινεμά, είναι και τα όσα ανέφερε στη Μαργαρίτα στο Artic.gr για την βραβευμένη ταινία της «Πολιορκία».

«Η ταινία επιχειρεί έναν συσχετισμό ανάμεσα στη Ρωσία την περίοδο της πολιορκίας του Leningrad και στην Ελλάδα των καιρών μας. Ένας άστεγος μεσήλικας, στην σύγχρονη Ελλάδα της κρίσης, βιώνει τον αποκλεισμό λόγω της οικονομικής πολιορκίας της χώρας. Με αφορμή την ανάγνωση ενός ιστορικού άρθρου, βυθίζεται σε ένα παράξενο όνειρο που τον μεταφέρει στο πολιορκημένο Leningrad, στα 1942. Εκεί ταυτίζεται με τις απέλπιδες προσπάθειες των κατοίκων για επιβίωση».

«Νομίζω ότι η έλλειψη τεχνικών μέσων λειτούργησε υπέρ αυτής της ταινίας. Δε θα ήθελα άλλωστε να δω αυτήν την πλοκή αποτυπωμένη σε μια αψεγάδιαστη εικόνα, θα ήταν σαν να την ειρωνεύομαι. Γύρισα τη ταινία με φίλους, που ήρθαν με όλη τους τη διάθεση και θέληση να βοηθήσουν και με υλικά μέσα που βρήκαμε ή δανειστήκαμε. Ασφαλώς αυτό δε φαντάζει ιδανική παραγωγή ταινίας, μάλλον το αντίθετο, όμως σε αυτή τη περίπτωση η ατμόσφαιρα που πλαισίωνε τα γυρίσματα της ταινίας αποτυπώθηκε και ανέδειξε το θέμα της. Θα μπορούσα να πω λοιπόν τώρα, παίρνοντας την απόσταση μου, πως σκέφτομαι πολύ θετικά την περίοδο των γυρισμάτων και χαίρομαι που έγιναν έτσι».

Δεν έχει αυταπάτες η Ακριβή, γι’ αυτό και χαίρεται με ό,τι κάνει βάζοντας νέους στόχους για τη συνέχεια βαδίζοντας με σταθερά βήματα μπροστά και αυτό άλλωστε φαίνεται και από την απάντηση στην ερώτηση αν θα έφευγε στο εξωτερικό για να κάνει ταινίες.

«Δεν έχω κάνει ακόμα όσα θα ήθελα εδώ. Είμαι ακόμα στην αρχή και τα επόμενα μου βήματα, θα ήθελα να είναι δίπλα σε αυτούς που με βοήθησαν και με υποστήριξαν μέχρι τώρα. Το να φύγω εκτός Ελλάδας δεν είναι στα άμεσα τουλάχιστον σχέδια μου. Θέλω να δω μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε δημιουργώντας εδώ. Έπειτα νομίζω πως ο ελληνικός κινηματογράφος τα τελευταία χρόνια έχει αποδείξει πως μπορεί να πετύχει πολλά. Ήδη προετοιμάζω τα θεμέλια για να μπορέσω να χτίσω τη πρώτη μου μεγάλου μήκους ταινία, η οποία αποτελεί τη συνέχεια της τελευταίας μου μικρού μήκους «Μαθήματα εμπιστοσύνης». Με ενδιαφέρει ιδιαίτερα αυτό το σενάριο, το οποίο περιστρέφεται γύρω από ιδέες όπως η ελευθερία και τα όρια μέσα σε μια κοινωνικά στερεοτυπική ερωτική σχέση, η ηδονή μέσω της οδύνης, η φαντασίωση και η εφαρμογή της στη πραγματικότητα. Πολλές φορές η φαντασίωση είναι αυτοσκοπός και η εφαρμογή της δημιουργεί τρόμο. Ψάχνω τα όρια και σίγουρα αυτή η ταινία θα τα ξεπεράσει σημαντικά και σε επίπεδο σεναρίου αλλά και δομής. Κάτι επίσης που έχει σημαντικό χώρο στη σκέψη μου είναι η συνειδητή αποδοχή του ενός συντρόφου από τον άλλο, όταν καταφέρει να γνωρίσει όλα τα πρόσωπα που συγκροτούν τη προσωπικότητα του. Δουλεύω αυτή τη ταινία εδώ και χρόνια και πιστεύω πως θα βρει κάπως την ανάσα της να ζήσει.

Παράλληλα γράφω με δύο εξαιρετικά έξυπνους και εύστοχους φίλους και συνεργάτες, αλλά δύο σενάρια για μεγάλου μήκους ταινίες, όπου το καθένα με γοητεύει έντονα με τον δικό του τρόπο και δυναμική.

Πιστεύω πολύ σε ό,τι δουλεύω οπότε με κάποιο τρόπο θα γίνει».

Έχει θετική στάση η Ακριβή Κόλλια σε ό,τι κάνει και με τον τρόπο της αρνείται να αφεθεί στη μίζερη πλευρά της ζωής που συνήθως λειτουργεί ανασταλτικά για κάθε δημιουργική προσπάθεια.

Ξέρει να υπερασπίζεται τα όνειρά της και να μάχεται γι’ αυτά όσο δύσκολες και αν είναι οι συνθήκες, για τις οποίες λέει: «Οι συνθήκες δημιουργούνται όταν ο στόχος είναι δυνατός μέσα μας. Η ανάγκη να δεις τις εικόνες που είχες στο νου σου, είναι πιο ισχυρή απέναντι σε κάθε εμπόδιο. Εμείς φτιάχνουμε τα μέσα και όχι εκείνα εμάς. Αν συνέβαινε το αντίθετο δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να εκφραστούμε γιατί θα είχαμε όλη ένα ίδιο αναμασώμενο και στερεοτυπικό αποτέλεσμα. Το ζητούμενο είναι να πεις τη προσωπική σου αλήθεια με τον δικό σου τρόπο. Έτσι κι αλλιώς όλοι οι άνθρωποι έχουμε παρόμοιες ιδέες στο νου μας, άλλες περισσότερο καλλιεργημένες και άλλες λιγότερο. Όταν λοιπόν θέλεις να πεις την προσωπική σου σκέψη για την αλήθεια σου σίγουρα θα υπάρξει ένας που θα την κατανοήσει απόλυτα και θα συγκινηθεί που μοιάζει με τη δική του. Τότε έχεις κερδίσει».

Στην αναζήτηση της προσωπικής της αλήθειας η Ακριβή Κόλλια έχει ήδη διανύσει την απόσταση εκείνη που χρειάζεται ώστε να αποκτήσει σιγουριά για τα επόμενα βήματά της.

Αυτό το αεικίνητο και ευγενικό κορίτσι κρύβει μέσα της ένα δυναμισμό που σε συνεπαίρνει. Την θυμάμαι την άνοιξη του 2018 στις εκδηλώσεις της ΝΑΡΤΟΥΡΑ για το Μάνη μπαρ θέατρο, πόσο ευρηματικά είχε σκηνοθετήσει τη Χριστίνα Τζιάλλα σε ένα απαιτητικό μονόπρακτο του Στρίντμπεργκ και το ίδιο καλοκαίρι πάλι με τη Χριστίνα, να έχει δημιουργήσει μία εντυπωσιακή περφόρμανς μέσα στη θάλασσα στην παραλία της Στούπας. Και τότε ήταν που είχα σκεφτεί πως τίποτα δεν μπορεί να είναι τυχαίο και σίγουρα στην περίπτωση της Ακριβής Κόλλια δεν είναι.

Η μέχρι τώρα πορεία εμπνέει για τη συνέχειά της πέρα από τις δεδομένες δυσκολίες που ήδη η Ακριβή γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα. Και όλο αυτό τον καιρό που τη γνωρίζω έστω και λίγο οφείλω να παραδεχτώ πως η δημιουργική της προσήλωση σε ό,τι κάνει με έχει ενθουσιάσει.

Έτσι κι αλλιώς οι νέοι είναι το μέλλον και σε αυτό η Ακριβή έχει ήδη εξασφαλισμένη θέση χάρη στις δημιουργικές εμπνεύσεις της και στις προσπάθειές της να της πραγματοποιήσει.

Θανάσης Παντές

Share.