ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Χαιρετισμοί στην παρουσίαση των βιβλίων του Αυλωνίτη Αμβρόσιου Καρατζά

0

Δύο βιβλία για τα «πέτρινα χρόνια» της ζωής των ανθρώπων στην επαρχία

 Ξεχωριστή στιγμή κατά την εκδήλωση παρουσίασης των βιβλίων του Αυλωνίτη συγγραφέα Αμβροσίου Καρατζά ««Με το τσιαλούμι  του κασμά» και «Μούτσης, ο “πρίγκιπας” του Βαρικού», αποτέλεσαν οι χαιρετισμοί σημαντικών ανθρώπων της επιστήμης, των επιχειρήσεων και των διαφόρων φορέων. Σήμερα δημοσιεύουμε τους χαιρετισμούς του Αυλωνίτη καθηγητή της Φιλοσοφίας Κων. Βουδούρη, του Αυλωνίτη Αριστείδη Καραμπεσίνη, συγγενή του συγγραφέα και του προέδρου της Ομοσπονδίας Συλλόγων και Συνδέσμων Τριφυλίας Παναγιώτη Λούτου.

Ο ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΚΩΝ. ΒΟΥΔΟΥΡΗ

boydoyrhs«Ύστερα από τόση ώρα δεν ξέρω τι χρόνο έχω για να μιλήσω και αν πρέπει και να μιλήσω, γιατί όλοι εδώ τα είπαν με εξαιρετικό τρόπο,  και εξαιρετικότατα ο τελευταίος ομιλητής  ο κ. Πολύδωρας, ο οποίος είπε  την ουσία του πράγματος.

Κατ΄ ουσίαν πρόκειται περί της παρουσίασης των δύο βιβλίων.  Εγώ ως καθηγητής και ως διευθυντής  επιστημονικού περιοδικού, δεν μετέχω ποτέ σε αυτά τα πράγματα.  Διότι κατ΄ ανάγκη είσαι  υποχρεωμένος να πεις τα θετικότερα και όχι κάτι άλλο. Δεν θα πω τίποτε που έχει σχέση με τα βιβλία διότι είναι εξαιρετικά και τα δυο, τα έχω διαβάσει και προτού δημοσιευτούν και μετά, και συγχαίρω τον Αμβρόσιο. Είναι  ένας άνθρωπος που ξέρει τι γράφει  και δεν έχει καμία ασάφεια, και πλέον έχει λογική στην σκέψη του, και κατάφερε να δώσει σημαντικά πράγματα περιγράφοντας τη ζωή του πατέρα του.

Ίσως το βιβλίο θα έπρεπε να είναι ο Αριστείδης Καρατζάς. Δεν ξέρω γιατί επέλεξε τον άλλο τίτλο, το πιο πιθανό για να δείξει τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι άνθρωποι και όλοι γενικώς οι Αυλωνίτες στην ζωή την οποία ξέρουμε όλοι και έχουμε και ζήσει. Εγώ μάλιστα μια σκηνή, που διαβάστηκε λεπτομερώς την έχω ζήσει προσωπικά.

Εν πάση περιπτώσει να πω ότι τα βιβλία είναι  εξαιρετικά να συγχαρώ τον συγγραφέα, δεν θέλω να αναφερθώ στα γεγονότα, τον κάθε άνθρωπο και το τι ακριβώς λέγεται διότι αυτό απαιτεί πολύ χρόνο, αλλά τη γνώμη μου για τον πατέρα του την  γράφει  στην σελίδα 70. Δεν  ήξερα Αμβρόσιε ότι τα είχες καταγράψει αυτά τα  πράγματα, επομένως είναι ίσως περιττό να επεκταθώ πέραν αυτού. Απλώς να πω ότι με  τέτοια βιβλία πλουτίζεται η μνήμη, προπαντός έχουν ανάγκη οι νεότεροι, διότι όπως είπαν οι άλλοι ομιλητές και εξέθεσαν με πάρα πολύ καλό τρόπο, ιδιαίτερα ο στρατηγός Παν. Γεωργακόπουλος, ο οποίος είναι εξαιρετικός άνθρωπος και συγγραφέας. Θυμάμαι ότι παλαιότερα είχα παρουσιάσει ένα δικό του βιβλίο  για τα Αλβανικά και για τους ανθρώπους που πήραν μέρος στον πόλεμο της Αλβανίας και μου είχε κάνει κατάπληξη το γεγονός με το τρόπο με το οποίο γράφει. Επομένως τι   να πω εγώ τώρα και τι να μιλήσω. Εγώ έχω να ευχαριστήσω όλους τους ομιλητές, εσάς κύριε πρόεδρε και να συγχαρούμε τον Αμβρόσιο  και να του ευχηθούμε  να αποκτήσει καλή δύναμη να ξαναγράψει κάτι άλλο θετικότερο».

Ο ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΡ. ΚΑΡΑΜΠΕΣΙΝΗ

karampesinhs«Θες λοιπόν οι μοίρες, θες η τύχη, βρεθήκανε στην κακοτράχαλη παιδική μου ηλικία τρεις «Αριστείδηδες».

Ο πρώτος ο παππούς μου , ο συνετός και γραμματιζούμενος μου χάρισε την επιβίωση  γιατί ο πατέρας ήταν ωσεί παρών. Ο δεύτερος μπάρμπα Αρέστος ο Καρατζάς που κάτω του λύχνου το φως, και ας γκρίνιαζε η θειά μου η Μυγδαλία για την οικονομία του λαδιού, μου διάβαζε μύθους, με ορμήνευε  για την ζωή. Ο τρίτος ο σεμνός και  σεβαστός Αριστείδης Ρουμελιώτης, κάτω από το πλατάνι του σπιτιού του, μου ιστορούσε έπη και περιπέτειες.

Υπήρξε και τέταρτος, αυτός ήρθε αργότερα στα παιδικά μου χρόνια, ήταν για πάντα ο μεγάλος Αριστοτέλης.

Τώρα σαν ελάχιστη προσφορά μετά το άγγιγμα, των ευαίσθητων σκέψεων του  Αμβρόσιου  μέσα από τα δυο του  έργα, καταθέτω και εγώ την μνήμη  του που μένει πάντα ως αγριολούλουδο  του βάλτου και της Μεγάλης Βρύσης.

Είναι οι θύμισες. Οι μνήμες ως ερινύες στοιχειώνουν μυαλό και ψυχή. Γυρνώντας την ανέμη του χρόνου- ως άλλος Κρόνος που ροκανίζει τα παιδιά του -Λογίζομαι ενεός! Βλέπω – όντας στρουθίο των αγρών -του χωριού μου -Αρέστο, Δημοσθένη, Μυγδαλία, Λώνη ή Γιαννάκη -σκυμμένους με το τσιαλούμι του κασμά και το ξυνάρι, ν’ αναζητούν λίγο χώμα μέσ’ από την πέτρα της πεζούλας της Κορυφής, στ’ αγγαθερά παλιομάντρια ή του Ράλια.

Να… ζητιανεύουν λίγο γόνιμο τόπο, εκεί που ο σπόρος του γκρινιά και της πλακούλας θα πιάσει ρίζα ν’ ανθίσει το στάχυ για το πικρό ψωμί του ανθρώπου.

Γόνος τώρα και φύτρα εκείνων των Ανταίων προγόνων, εσύ Αμβρόσιε, δέξου τις ευχαριστίες, γιατί προσθέτεις μ’ αυτό σου το πόνημα έναν κρίκο στην αλυσίδα της φυλής για να μη σπάσει και χαθούμε στους δίσεκτους καιρούς που ζούμε.  Σε ευχαριστούμε Αμβρόσιε».

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΝ. ΛΟΥΤΟ

loytos«Θέλω να ευχαριστήσω κατ’ αρχήν τον συμμαθητή και φίλο μου Αμβρόση Καρατζά, μαζί  πηγαίναμε στο γυμνάσιο, μαζί τελειώσαμε και να  δώσω συγχαρητήρια για όλη αυτή τη δουλειά του.

Η Ομοσπονδία μας στηρίζει τέτοιες πρωτοβουλίες στηρίζει τέτοιου είδους ενέργειες και βοηθάει όπου μπορεί και ανάλογα με τις δυνατότητες τις οποίες έχει.  Το βιβλίο αυτό μας έφερε μνήμες πίσω, θύμισε σε όλους, όπως πολύ σωστά είπε ο φίλος ο Θανάσης Τσαμούλης, τα πέτρινα χρόνια που περάσαμε κατά την διάρκεια των γυμνασιακών μας σπουδών, των χρόνων που ζήσαμε και μεγαλώσαμε στην επαρχία.

Συγχαρητήρια όμως πρέπει να δώσω και στους ομιλητές. Πράγματι ήταν καταπληκτικοί. Όλοι. Δώσανε ένα ωραίο έναυσμα και μας θύμισαν τα παιδικά μας χρόνια και τις γυμνασιακές σπουδές. Συγχαρητήρια, λοιπόν, Αμβρόση, εμείς σαν Ομοσπονδία σε τέτοιου είδους πρωτοβουλίες τις στηρίζουμε και τις προωθούμε.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ και συγχαρητήρια σε όλους τους ομιλητές»

  • Από το επόμενο φύλλο θα μπούμε στη δημοσίευση των ομιλιών που πραγματικά ήταν εμβριθείς και καθήλωσαν το πολυπληθές ακροατήριο στο Δημοτικό Θέατρο της Ηλιούπολης την ηλιόλουστη Κυριακή 26 Νοεμβρίου 2017

Leave a Reply