ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Η κρίση δεν είναι κάθαρση

0

«ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ οι κρίσεις στην ανθρώπινη Ιστορία, θα έπρεπε να είχαν επινοηθεί.

ΜΑΪΣΤΡΟΙ δυνατοί που καθαρίζουν τη μολυσμένη ατμόσφαιρα των σχέσεων.

ΣΕ ΒΟΗΘΟΥΝ να δεις την πραγματικότητα χωρίς φτιασίδια. Να αντιληφθείς τη χάλκευση των χαρακτήρων, των σχέσεων, των υποσχέσεων. Το ψεύτικο από το αληθινό.

ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΣΕΙΣ αν στις φλέβες του χεριού που σου χτυπά την πλάτη κυλά αίμα φιλίας ή ζηλοφθονίας και έχθρας.

ΝΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ πως τελικά αυτά που σε ένωναν με τους συνοδοιπόρους δεν ήταν κρίκοι από ατόφιο χρυσάφι αλλά γάντζοι από σκουριασμένο σίδερο.

ΧΑΛΚΕΥΜΕΝΑ όντα που η μπόρα τα οξειδώνει και τα κάνει να μοιάζουν με τενεκέδες. Αγανα της ψυχής μας που στενοχωρήθηκαν με τη χαρά μας και χάρηκαν με τη λύπη μας.

Ο ΣΤΡΟΒΙΛΟΣ της κρίσης παρέσυρε πολλές ρανίδες των ψυχικών μας αποθεμάτων. Μας στράγγισε οικονομικά, δοκίμασε τις αντοχές μας. Πρέπει όμως να νιώθουμε υπόχρεοι απέναντί της γιατί λειτούργησε ως πυξίδα ανθρώπων. Από εδώ οι αμοραλιστές, από εκεί οι νιχιλιστές, δεξιά οι ζηλόφθονοι και πάνω οι αυθεντικές ψυχές.

ΟΙ ΠΕΡΙΛΑΛΗΤΟΙ έγιναν ρικνοί, κρύφτηκαν πίσω από τα προβλήματα ή ακόμα χειρότερα χάθηκαν μέσα στο ανάδεμα των προβλημάτων.

ΟΙ ΠΑΡΑΚΕΝΤΕΔΕΣ βρήκαν σανίδα σε τιμή ευκαιρίας και ανέβηκαν στο κύμα της φυγοπονίας.

ΟΙ ΚΡΙΣΕΙΣ πάσης φύσεως είναι η κάθαρση ύστερα από βορβοροκύλιση χρόνων. Φεύγουν από πάνω σου όλοι οι φενακισμοί και νιώθεις ξανά καθαρός.

ΤΑ ΣΚΥΒΑΛΑ μένουν πάνω στο κόσκινο αφήνοντας το στάρι καθαρό για τον κόσμο που το αξίζει. Και είναι πολύς αυτός ο κόσμος που δυστυχώς πληρώνει τα λάθη άλλων.

ΑΛΛΑ όπως λέει μια ινδική παροιμία: ό,τι είναι δύσκολο να αντέξεις είναι γλυκό να το θυμάσαι. Κι εμείς θα αντέξουμε για να τα θυμόμαστε».

***

ΟΙ ΚΡΙΣΕΙΣ είναι η κάθαρση, ισχυρίζεται στο ομώνυμο άρθρο του ο Γιώργος Νασμής.

Η ΚΡΙΣΗ στην οποία βρίσκεται σήμερα η χώρα μας, μόνο στην κάθαρση δεν οδηγεί κι ας έχουν έρθει τα πάνω-κάτω με τις συνεχείς ανατροπές στη ζωή μας.

ΚΑΙ να το ερώτημα που εύλογα προκύπτει.

ΑΦΟΥ παθαίνουμε γιατί δεν μαθαίνουμε, όπως έλεγε ο αείμνηστος Γιώργος Τσαγκάρης που σε λίγες μέρες συμπληρώνονται δέκα χρόνια από την εκδημία του.

ΔΕΝ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ δυστυχώς όσο χρειαζόταν να μάθουμε γιατί μας λείπει η ικανότητα  της αυτογνωσίας.

ΚΙ ΟΣΟ αυτή η ικανότητα θα λείπει, καλύτεροι δεν θα γινόμαστε.

Η ΚΡΙΣΗ δεν είναι η κάθαρση, ενώ θα μπορούσε να είναι.

ΚΑΙ δεν είναι όσο συνεχίζουμε να υποδυόμαστε το ρόλο των θυμάτων και να μην αναλαμβάνουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν ως πολίτες.

***

Η ΤΡΙΦΥΛΙΑ αργοπεθαίνει, σχολιάζει στο φύλλο της Δευτέρας στη στήλη του ο Γιάννης Μποζίκας, κάνοντας λόγο για δημογραφικό σοκ.

ΔΕΝ ΞΕΡΩ αν είναι υπερβολή η επισήμανσή του, αλλά ας ηρεμήσουμε λίγο γιατί με τις υπερβολές δεν βγαίνει τίποτα καλό.

ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ «αυτά τα περί Ελλήνων» χρειάζονται προσεκτική προσέγγιση και όχι εξάρσεις ελληνολαγνικής έπαρσης.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ τελικά είναι περισσότεροι απ’ όσους νομίζουν ορισμένοι απλώς δεν το ξέρουν κι αυτό δυστυχώς είναι το χειρότερο.

Θανάσης Παντές

Comments are closed.