fbpx

 «Απ’ όσα γράφει η ζωή»

0

ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΤΑ ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ Η ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΣ ΓΑΡΥΦΑΛΙΑ ΚΑΤΣΑΜΠΑΝΗ – ΤΣΑΓΚΑΡΗ, ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ

 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ με το πόνημά της για τα έθιμα του Καρναβαλιού και της Αποκριάς, όπως τα έζησε η ίδια (γράψαμε γι’ αυτό στο προηγούμενο φύλλο της «ΦΩΝΗΣ της Δευτέρας»), η αγαπητή Γαρυφαλιά Κατσαμπάνη εξέδωσε από τις εκδόσεις «λεξίτυπον» και μια σειρά δέκα διηγημάτων. Πρόκειται για βιωμένες εμπειρίες, μνήμες και ακούσματα της συγγραφέως που έκρινε ότι έχουν ενδιαφέρον να καταγραφούν μια και, όπως η ίδια στον πρόλογο του βιβλίου αναφέρει, η ζωή ξεπερνάει σε φαντασία τον καλύτερο παραμυθά. Χωρίς να ρωτάει κανέναν. Γιατί έτσι της αρέσει.

Σχολιάζει η ΑΝΤΩΝΙΑ ΠΑΥΛΑΚΟΥ
Φιλόλογος – συγγραφέας

Στις δέκα αυτές πραγματικές ιστορίες, η συγγραφέας μπορεί να μην έβαλε το υλικό της μυθοπλασίας, έβαλε όμως όλα όσα χρειάζεται μια αφήγηση για να συνιστά αληθινή λογοτεχνία. Με γλώσσα ρέουσα και καθημερινή και με επεξηγήσεις στους ιδιωματικούς όρους, ύφος λιτό και απέριττο, εικόνες ζωντανές, διαλόγους με φυσική επιτήδευση που υπηρετούν την εξέλιξη της ιστορίας και κορύφωση δραματική, όσο και η ζωή των ηρώων της ιστορίας, οδηγούνται τα πράγματα στο καθαρτήριο και συχνά απρόβλεπτο τέλος. Η συγγραφέας, με παρεμβατικό διδακτισμό, έρχεται να τοποθετήσει τα προσωπικά της σχόλια έξω από τον ρόλο της ως τριτοπρόσωπης ετεροδιηγητικής αφηγήτριας.

Η θεματολογία των διηγημάτων θα χαρακτηριζόταν ηθογραφική, κινούμενη ιδεολογικά στα μεταπολεμικά χρόνια, με ιδέες και ήθη που αφορούν την διηγηματογράφο και το ηλικιακό φάσμα λίγο πριν ή λίγο μετά απ’ αυτήν.

Κυριαρχούν η τιμιότητα και η ειλικρίνεια στις προγαμιαίες σχέσεις των δύο φύλων, η αγάπη για το μορφωτικό αγαθό, ο πλούτος της ολιγάρκειας, η θρησκευτικότητα, η έντιμη βιοπάλη ως μέσον απόκτησης αγαθών, και γενικότερα η εντιμότητα και η αξιοπρέπεια σε κάθε έκφανση της τότε ζωής, η οικογένεια ως σταθερή αξία. Δεν λείπει στο επίπεδο των σχέσεων το αιώνιο δίπολο νύφης – πεθεράς, η αυστηρότητα στα ζητήματα ηθικής των γυναικών που έφτανε σε εξοργιστικά απίστευτη σκληρότητα, η αντίδικη μοίρα της χηρείας των νέων γυναικών. Οι πρωταγωνιστές είναι άνθρωποι της υπαίθρου που συχνά προέρχονται από την ιδιαίτερη πατρίδα της συγγραφέως, ενώ οι μεταπολεμικές κοινωνικοοικονομικές συνθήκες τους έδωσαν τη δυνατότητα μόρφωσης και αλλαγής κοινωνικού status, ώστε να κινούνται αποκαταστημένοι – με την παλιότερη έννοια του όρου – στο μικρό ή το μεγαλύτερο αστικό κέντρο.

Οι αναμνήσεις, οι συγκινήσεις της συγγραφέως, η νοσταλγία, η λεπτή ευαισθησία της, ο συγκρατημένος – όπως πάντα – λυρισμός της, η ανθρωπιά ή και η σκληρότητα των χαρακτήρων της, χαρίζουν στον αναγνώστη εκτός από  υψηλή συγκίνηση όλο το φάσμα των συναισθημάτων.

Στόχος της συγγραφέως μέσα από ελαφρά διαφαινόμενη νοσταλγία μιας παλιότερης εποχής είναι να κινητοποιήσει συγκινησιακά τους παλιότερους και να δώσει στους νεότερους μαθήματα ανθρωπισμού μέσα από τις ανατροπές που φέρνει η ίδια η ζωή.

Της ευχόμαστε μακροημέρευση και διαύγεια πνεύματος ώστε να αναπτύξει περαιτέρω το εύρος των στόχων και της συνολικής συγγραφικής της δραστηριότητας.

Share.