fbpx

 “Αραχνιασμένο” στις καλένδες το Σχέδιο Πόλης της Κυπαρισσίας – Ούτε οι υποψήφιοι δήμαρχοι ασχολούνται

0

ΣΤΙΣ ΚΑΛΕΝΔΕΣ παραπέμπεται άλλη μια 5ετία η επέκταση του Σχεδίου Πόλης τόσο της Κυπαρισσίας όσο και γειτονικών περιοχών, καθώς το θέμα δεν άγγιξαν οι παρατάξεις ούτε οι εκλεγμένοι δημοτικοί σύμβουλοι της περιοχής, αφήνοντας ένα ακόμα θέμα… μετέωρο και “αραχνιασμένο”!

Μια υπόθεση που έρχεται από τα παλιά, η οποία «ανακαινίστηκε» το 1992-1994, καθώς με απόφαση της τότε Νομαρχίας με τίτλο  «3934/1262/1994: έγινε η Έγκριση πολεοδομικής μελέτης αναθεώρησης του ρυμοτομικού σχεδίου Κυπαρισσίας νομού Μεσσηνίας 1930 στα οικοδομικά τετράγωνα 132, 174, 111, 173, 181Β, 180Β και τμήματα των οικοδομικών τετραγώνων 180Α και 179 βορειοδυτικά της Εθνικής οδού Πύργου – Φιλιατρά ως και οι όροι και περιορισμοί δόμησης».

Το 2011 παρουσιάστηκε μια νέα ολοκληρωμένη μελέτη για παρεμβάσεις στην Ανω Πόλη, από τον τότε φοιτητή Στέφανο Σαμπαζιώτη από το τμήμα αρχιτεκτόνων της Πάτρας που αναφέρει προτάσεις για την οικιστική ανάπτυξης της περιοχής. 

Παρά τις ανάγκες που αυξάνονται στη περιοχή δεν τέθηκε εκ νέου η ανάπτυξή της με οριοθετημένες ζώνες τόσο βόρεια όσο και νότια προς τον εθνικό δρόμο, ενώ μόλις πριν λίγα χρόνια εντάχθηκε μέρος της περιοχής Αμαθούντας στο Σχέδιο Πόλης. Μάλλον η Κυπαρισσία όπως μας έλεγε πολιτικός μηχανικός “θυμίζει πόλη της δεκαετίας του ’70 χωρίς χώρους ανάπλασης, βελτίωσης, ποιότητας ζωής και περιβαλλοντική εξακτίνωση όπως, δυστυχώς, το κέντρο με την πλατεία που εγκαινιάστηκε το 1978 και παραμένει ίδια…”. Για αυτό προφανώς φαίνεται η πληθυσμιακή αποψίλωση της περιοχής, καθώς οι νέοι προτιμούν να αποδημήσουν στα μεγάλα αστικά κέντρα, αφού δεν παρέχονται κίνητρα για την εγκατάστασή τους κι όσοι το τολμούν αντιμετωπίζουν δυσκολίες…

ΜΕΛΕΤΗ ΑΠΟ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΩ ΠΟΛΗ ΑΠΟ ΤΟ 2011, ΑΛΛΑ…

σχεδιο-ανω-πολη

Μελέτες πάντως έχουν γίνει από μηχανικούς και κυρίως φοιτητές που ποτέ δεν αξιοποιήθηκαν. 

Έτσι με βάση την πολεοδομική της μελέτη, στο σημερινό σχέδιο εντοπίζουμε τρεις ζώνες:

Α) τη ζώνη της παλιάς πόλης στους πρόποδες του όρους Αιγάλεω και κάτω από το κάστρο,
Β) την ενδιάμεση ζώνη όπου η παλιά συναντάει τη νέα πόλη και η δόμηση παίρνει μια πιο κανονική μορφή,
Γ) τη ζώνη της κάτω, νεότερης πόλης με το ορθοκανονικό πολεοδομικό σχέδιο.  Το κάτω-νεότερο κομμάτι, σχεδιάστηκε με το ιπποδάμειο σύστημα με χαρακτηριστικές τις μεγάλες οδούς-λωρίδες που διατρέχουν όλη την πόλη με ανατολική-δυτική διεύθυνση.

Τότε προτάθηκε η χάραξη μιας περιπατητικής διαδρομής η οποία θα ενοποιεί τα προαναφερθέντα τοπόσημα και γενικά, θα ανταποκρίνεται στους στόχους που περιγράφηκαν. Μέσα από τα διαφορετικά δεδομένα κάθε υπο-περιοχής, κατά μήκος της, ανακύπτουν διαφορετικές σχεδιαστικές δυνατότητες και τελικά προκύπτουν δύο βασικοί χώροι: πρώτα μία πλατεία-μπαλκόνι με θέα τη θάλασσα, με επίπεδα κλιμακωτής διάταξης και έπειτα, ένας χώρος αμφιθεάτρου. Και στις δύο περιπτώσεις, η ήδη υπάρχουσα εδαφική μορφολογία υπαγόρευσε τις χρήσεις. Οι δύο αυτοί χώροι εκλαμβάνονται ως «κέντρα» η συμπλήρωση ή υποστήριξη των οποίων προτείνεται μέσα από την επανάχρηση υπαρχόντων κτηρίων (ερειπωμένων μέχρι πρότινος), κατά μήκος της διαδρομής.

  ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΟΖΙΚΑΣ

 

Share.