Μπαρούτη, «παράδοση», λαϊκισμός και κυνισμός!

0

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΛΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ – ΚΥΡΙΩΣ ΟΤΑΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ…

 

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ η πρώτη φορά, που στη διάρκεια της πιο λαμπρής και πιο αισιόδοξης θρησκευτικής γιορτής, του Πάσχα, θρηνούμε θύματα σε αυτή τη χώρα. Ο λόγος που οδηγεί σε αυτό; Τι άλλο; Ο βαθύς ….σεβασμός στην παράδοση!

Γράφει η ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
Φιλόλογος –Κοινωνική Ανθρωπολόγος

Είμαστε, υποτίθεται, τόσο παραδοσιακοί και πιστοί στα…ιερά και όσια της Φυλής, που ακόμη και το Υπουργείο Οικονομικών, διά των κατά τόπους τοπικών αρχών (Δήμων), εγκρίνει κονδύλια για απαγορευμένες δράσεις, οι οποίες αποσκοπούν, υποτίθεται, στη… διατήρηση της μνήμης μέσα από άκρως επικίνδυνα για την ανθρώπινη ζωή «έθιμα»! Άρα, ο σκοπός… ιερός! Τι σημασία έχει αν τα μέσα για την επίτευξή του είναι τα ίδια ακριβώς με εκείνα ενός πραγματικού πολέμου: πυρίτις, κοινώς μπαρούτη! Απαγορευμένη από τον νόμο, αλλά την ίδια στιγμή εγκεκριμένη (!!!) με έγγραφα και υπογραφές «αρμοδίων», συμβάλλει με τον δικό της δυναμικό, εκρηκτικό και ανθρωποκτόνο τρόπο στη διατήρηση μιας …«παράδοσης αιώνων»!!! Οι …παράπλευρες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές,  ακρωτηριασμούς, εγκαύματα ή  τραυματισμούς ουδεμία σημασία έχουν! Με αυτά θ’ ασχολούμαστε τώρα; Σε 12.000 ευρώ ανήλθε το ποσό που ενέκρινε ο Δήμος Καλαμάτας στα λεγόμενα μπουλούκια (βρισκόμαστε ακόμη στην προβιομηχανική εποχή!!!) για την αγορά πρώτης ύλης, ώστε να επιτελέσουν για μια ακόμη φορά το …εθνικά και οικονομικά επωφελές έργο τους: εθνικά, αφού διατηρούν την …παράδοση και οικονομικά, αφού το …δρώμενο (τι ευγενής λέξη και αυτή!) προβάλλεται από τον Δήμο, αλλά και διάφορα ταξιδιωτικά πρακτορεία, ως πόλος έλξης τουριστών. Επομένως, παράδοση… και πάσης Ελλάδος!

Είναι σαφές ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο οι απανταχού της επικράτειας διοργανωτές τέτοιων εθίμων ευτελίζουν και αυτή καθεαυτήν την έννοια της παράδοσης, αλλά στη χώρα της «φαιδράς πορτοκαλέας» όλα επιτρέπονται –κυρίως όταν απαγορεύονται! Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, δεν αποκλείεται τα επόμενα θύματα να κηδεύονται με τιμές ηρώων, αφού θα έχουν πέσει στις επάλξεις για τη διατήρηση των…ηθών και εθίμων! Ας μην εκπλαγούμε αν, τα επόμενα χρόνια, ακούσουμε και τέτοιες δηλώσεις από επίσημα χείλη! Η οίηση και ο κυνισμός που χαρακτηρίζουν αρκετούς ενασχολούμενους με την πολιτική, αλλά και ορισμένους δημοτικούς άρχοντες, μπορεί να τους οδηγήσουν και σε τέτοιες ασεβείς και ασελγείς επί των θυμάτων δηλώσεις. Άλλωστε, αν αυτοί, οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι μιας περιοχής, δεν …προτάξουν το πολιτικό και…ηθικό ανάστημά τους για τη διατήρηση εθίμων  «που έχουν καταγραφεί στο DNA» των ψηφοφόρων τους, ποιος θα το κάνει;

Είναι αυτό που έπραξε και ο Δήμαρχος της πόλης μας κ. Νίκας, ο οποίος την ημέρα του Πάσχα, αμέσως μετά το τραγικό συμβάν, που κόστισε τη ζωή ενός συμπολίτη μας, με περισσή οίηση, κυνισμό και αναλγησία καθησύχασε το φιλοθεάμον κοινό ότι «ο Σαϊτοπόλεμος είναι δύσκολο να απαγορευθεί, γιατί θα υπάρξουν αντιδράσεις, αφού είναι πλέον καταγεγραμμένος στο DNA των Μεσσηνίων»! Προς επίρρωση δε της τόσο …υπεύθυνης και …σοβαρής δήλωσής του, πρόσθεσε και το άκρως λαϊκιστικό και δημαγωγικό ότι «ούτε η δικτατορία τόλμησε να καταργήσει αυτό το έθιμο!».  Μετά, βέβαια, από την κατακραυγή από αρκετούς νουνεχείς συμπολίτες μας, κυρίως όμως μετά την επιστολή, που ο γιος του εκλιπόντος απηύθυνε στον κ. Δήμαρχο, ο ίδιος προσπάθησε να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, εκφράζοντας τη λύπη του για τον «αείμνηστο, ακάματο και αδικοχαμένο Κώστα…». Η έκφραση συλλυπητηρίων είναι το πρώτο, που ένας πολιτισμένος άνθρωπος κάνει σε τέτοιες περιστάσεις, αλλά, ως φαίνεται, κάτι τέτοιο ούτε που πέρασε από το μυαλό τού πρώτου πολίτη της Καλαμάτας κατά την αρχική δήλωσή του. Και αυτό, ενώ διεκδικεί στις επερχόμενες εκλογές θέση ανώτερη από αυτή που κατέχει, εκείνη του Περιφερειάρχη Πελοποννήσου! Και εδώ θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι το παρόν κείμενο δεν γράφτηκε με καμία απολύτως αντιπολιτευτική διάθεση. Εκφράζει τις σκέψεις και τον προβληματισμό ενός εχέφρονος ανθρώπου, που διέβλεπε, όπως και τόσοι άλλοι, τους κινδύνους που εγκυμονούσε όλη αυτή η κακόγουστη τουριστική ατραξιόν!

Αλλά και στη δεύτερη δήλωσή του ο κ. Νίκας δεν κατάφερε να σταθεί με τον προσήκοντα σεβασμό απέναντι στον νεκρό και τους οικείους του, αφού και πάλι, παρά την εκπεφρασμένη (εκ των υστέρων) λύπη του, είπε ότι ο θάνατος του άτυχου εικονολήπτη οφείλεται σε μια «ανεξέλεγκτη σαΐτα». Λες και η σαΐτα ξέφυγε από κάποιον εξωγήινο, λες πίσω από όλα αυτά δεν υπάρχει ένας ολόκληρος μηχανισμός διακίνησης απαγορευμένων εκρηκτικών υλών, που καταναλώνονται ασυστόλως ανά την επικράτεια από τη Μεγάλη Παρασκευή έως την ημέρα του Πάσχα!

Είναι να θαυμάζει κανείς τον γιο του εκλιπόντος, ο οποίος, παρά την ανείπωτη θλίψη για τον χαμό του πατέρα του, ευχήθηκε στον κ. Δήμαρχο «να μην του συμβεί ποτέ κάτι ανάλογο». Άραγε, θα έκανε τις ίδιες δηλώσεις ο κ. Νίκας, αν ο εκλιπών ήταν του άμεσου περιβάλλοντός του; Με άλλα λόγια, θα έθετε το…έθιμο πάνω από την ανθρώπινη ζωή – ακόμη και ενός δικού του ανθρώπου; Ενδιαφέρον έχει ότι και ο εκπρόσωπος Τύπου της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας σε δήλωσή του εξέφρασε τη λύπη του «για τον αδόκητο θάνατο του καταξιωμένου εικονολήπτη», χωρίς να κάνει έστω την παραμικρή νύξη για τις αιτίες του γεγονότος με όλα τα συμπαρομαρτούντα. Να υποθέσουμε ότι και εδώ έγινε από σεβασμό στην…παράδοση ή μήπως και η εκκλησία συναινεί, διά της σιωπής, στη μετατροπή μεγάλου μέρους της χώρας σε επικίνδυνο πεδίο βολής, όπου ο ανύποπτος πολίτης δεν ξέρει από πού θα του έρθει η…ανεξέλεγκτη; Τραγική απόδειξη το κοριτσάκι, που έπαιζε στην αυλή του σπιτιού του και του καρφώθηκε μια σφαίρα στο κεφάλι!

Πολλά μπορεί να ειπωθούν ακόμη για τη βαρβαρότητα του «εθίμου», για τα πολιτιστικά (!!!) τέλη του Δήμου, που συνεχώς αυξάνονται, για να χρηματοδοτούνται τέτοιου είδους «πολιτιστικές» δράσεις, για το γεγονός ότι μεγάλο μέρος των σαϊτολόγων τελεί υπό την επήρεια αλκοόλ ή και άλλων ουσιών– συζητείται ευρέως αυτές τις μέρες στην Καλαμάτα και αυτή η πτυχή του προβλήματος, γνωστή τοις πάσι!

Το συμπέρασμα, που αβίαστα συνάγεται από όλα αυτά, είναι το αυτονόητο: ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ ΤΟ ΕΘΙΜΟ, δηλαδή Η ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ, ώστε να μην υπάρξουν άλλα θύματα. Η Καλαμάτα είναι ένας τόπος, που μπορεί να προβληθεί – και προβάλλεται –μέσα από το ωραίο περιβάλλον της, τις ομορφιές της, τα εξαίρετα προϊόντα της, το ωραίο φαγητό, τα μνημεία, τα Μουσεία, τους φιλόξενους ανθρώπους της και τόσα άλλα. Αλήθεια, το πασίγνωστο μαντήλι καλαματιανό, που όλοι έχουμε τραγουδήσει και χορέψει και που εις μάτην όλοι οι επισκέπτες της πόλης αναζητούν, δεν θα άξιζε να υποστηριχθεί με σχετική επιχορήγηση;  Εκτός και αν είναι σημαντικότερη η αγορά μπαρούτης!

Αν κάποιοι θέλουν να συνεχίσουν το «έθιμο», ας υποστούν τις συνέπειες του νόμου.  Το παράδειγμα για το δέον γενέσθαι μάς το δίνει ο Καναδάς, μια χώρα που σέβεται όλους τους πολιτισμούς, αφού από μετανάστες κατοικείται. Βρέθηκα εκεί το Πάσχα του 2016 και παρατήρησα με πόση σοβαρότητα και αυστηρότητα η πολιτεία προστατεύει τους πολίτες της από τέτοιου είδους επικίνδυνες ανοησίες.

Όταν οι συμπατριώτες μας προσπάθησαν να μεταφέρουν και εκεί τα …εκρηκτικά έθιμα της πατρίδας, για ένα διάστημα οι αρχές κράτησαν διακριτική στάση. Όταν όμως είδαν ότι η κατάσταση γινόταν ανεξέλεγκτη, τα απαγόρευσαν πάραυτα, επιβάλλοντας αυστηρότατα χρηματικά πρόστιμα στους επιμένοντες …ελληνικά!

Όλα είναι θέμα πολιτικής βούλησης! Δύσκολο εγχείρημα για ένα καθαρά πελατειακό κράτος, όπως το ελληνικό, όπου η πολιτική σταδιοδρομία (σε κεντρικό και αυτοδιοικητικό επίπεδο) εξασφαλίζεται σχεδόν αποκλειστικά μέσα από πελατειακές σχέσεις, αλλά όχι και ακατόρθωτο.

απα

Από την εφημερίδα Ελληνοκαναδικό Βήμα, Μεγάλο Σάββατο 2016.

Share.