fbpx

Η συνενοχή του 2014 ενώνει τον Πέτρο και τον Παναγιώτη!

0

ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ του καθηγητή Πέτρου Θέμελη (“Έκκληση Θέμελη για την Αρχαία Μεσσήνη” στην «Ελευθερία» του Σαββατοκύριακου), για την Αρχαία Μεσσήνη, αποτελεί ράπισμα, στην απίστευτη ομάδα, που λυμαίνεται τις τύχες της Περιφέρειας Πελοποννήσου από το 2010 ως σήμερα και που λιγουρεύεται την στάθμευσή της στους θώκους της περιφερειακή αρχής.

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ*

Η απίστευτη αυτή ομάδα, δεν είναι μια πλέον, καθώς έχει κλωνοποιηθεί στα δύο. Από την μία το περιφερειακό συμπούρμπουλο του Πέτρου της Κυνουρίας, που αυτοθαυμάζεται στα στάσιμα και θολά νερά της ανθυπομετριότητάς του. Από την άλλη η ομάδα του Παναγιώτη, του επί δεκαετίες αντινομαρχεύοντος στη Μεσσηνία και δημαρχεύοντος στην Καλαμάτα, η οποία συμπεριλαμβάνει, όχι έναν και δύο, αλλά πολλούς έως χθες περιφερειακούς συμβούλους του Πέτρου της Κυνουρίας συνασκούντες μαζί του, την μηδενικού αποτελέσματος περιφερειακή διοίκηση.

ΤΟ ΚΟΥΦΟ ΕΙΝΑΙ τα ονόματα των ομάδων αυτών. “Νέα Πελοπόννησος” η πρώτη, “Πρωτοβουλία για την Πελοπόννησο” η άλλη. Η πρώτη των ομάδων, δεν δικαιούται να μιλά για νέα Πελοπόννησο, διότι το 2019, παραδίδει την Πελοπόννησο, χειρότερη απ’ ότι την παρέλαβε το 2010. Η δεύτερη των ομάδων, δεν μπορεί να μιλά για πρωτοβουλία, αφού ενθυλακώνει στις τάξεις της πρόσωπα, που ως επίλεκτα μέλη της πρώτης ομάδας, τα ’καναν στάχτη και μπούρμπερη. Ο Μανωλιός της πρώτης ομάδας, ντυμένος τα παλιόρουχα της εννιαετούς θητείας του, δεν είναι, ούτε φαίνεται αλλιώς. Ο ηγήτορας της δεύτερης ομάδας επίσης, δεν μπορεί να το παίζει μαέστρος της πρωτοβουλίας, την οποία ανεπρόκοπα επικαλείται. Ούτε νέα Πελοπόννησο, ούτε πρωτοβουλία για την Πελοπόννησο, μπορούν να εγγυηθούν ή να σκαρφιστούν ο Πέτρος και ο Παναγιώτης, που τους ενώνει η συνενοχή του 2014,όταν ο Παναγιώτης ψήφιζε τον Πέτρο, ως εκλεκτό και χρισμένο, ώσπου να λάβει αυτός το χρίσμα και την φώτιση, χωρίς όμως ποτέ να απολογηθεί για την πενταετή γαργάρα του… τατουλοτίποτα!

Η ΕΠΙΠΛΑΣΤΗ και νόθα χρήση των λέξεων “Νέα” και Πρωτοβουλία” από τον Πέτρο και τον Παναγιώτη, αποδεικνύεται από το άρθρο-ράπισμα στου καθηγητή Πέτρου Θέμελη. Άλλωστε, οι ίδιες οι κρίσιμες λέξεις, έχουν αξιακό φορτίο τόσο βαρύ, που δεν μπορούν να το αντέξουν οι ώμοι τους, που κυρτοί σέπονται από την ευθύνη, για τις μειονεξίες που καταλείπουν στον τόπο. Στον τόπο, που ο μάγος του χώματος και της γνώσης, τον ανέσκαψε αναδεικνύοντας την Αρχαία Μεσσήνη, χωρίς ούτε ο Πέτρος, ούτε ο Παναγιώτης, ούτε οι ομάδες τους να πράξουν τα αυτονόητα, δηλαδή τα πολύ απλά. Έτσι, η τυμβορυχία των λέξεων “Νέα” και “Πρωτοβουλία” στην οποία ασκούνται ο Πέτρος και ο Παναγιώτης θα τιμωρηθεί από τους Πελοποννήσιους, που ανασκάπτοντας την φρόνηση και τη λογική τους, θα καταψηφίσουν τους καρόδρομους, που αγκομαχούν οι αραμπάδες του Τατούλη και του Νίκα, επιλέγοντας νέους δρόμους, που θα φτάσουν και στην Αρχαία Μεσσήνη.

 

*Ο Παναγιώτης Γιαννόπουλος είναι δικηγόρος και υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος με το συνδυασμό «ΝΕΟΙ ΔΡΟΜΟΙ» του Γιώργου Δέδε
Share.