fbpx

Κώστας Καστόρας: «Το πιο παρεξηγημένο συναίσθημα είναι η μοναξιά»

0

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ πια, τα φύλλα πέφτουν και η φύση ντύνεται στα μελαγχολικά της ρούχα «Κι όμως η πόλη είναι ωραία με τη μελαγχολική αύρα του Φθινοπώρου» λέει ο Κώστας Καστόρας. Αθεράπευτα ρομαντικός, εραστής της πόλης που είναι η Καλαμάτα και στην οποία γεννήθηκε μεγάλωσε και ζει μέχρι σήμερα, έχοντας γνωρίσει από άκρη σε άκρη, κάθε σημείο της ύπαρξης της που, τελικά, ταυτίζεται και με τη δική του ζωή.

Μία ζωή στην καρδιά του Ιστορικού Κέντρου, ο Κώστας συνέχισε επάξια το ιστορικό, πλέον, κατάστημα εποχικών ειδών «Καστόρας» που η διαδρομή του στον χρόνο ξεκίνησε από το 1923 και συνεχίζει.

Πήρε τη σκυτάλη από τον πατέρα του και προχώρησε με δυναμισμό μπροστά, βάζοντας τη δική του «σφραγίδα» στην ταυτότητα του καταστήματος. Συνταξιούχος πλέον, αλλά όχι απόμαχος, ο Κώστας σίγουρα, όμως, πιο χαλαρός από άλλες επαγγελματικές ευθύνες χαίρεται εξαρχής την πόλη που γεννήθηκε και ζει και συχνά αισθάνεται πως ξαναμαθαίνει.

Του αρέσει το Φθινόπωρο και το χαίρεται λέγοντας «Συμβαίνουν τα πιο ωραία πράγματα τώρα, αυτή την εποχή. Εμείς που είμαστε πενήντα χρονών η μνήμη μας ξεστρατίζει σκόπιμα σε άλλες εποχές και άλλα ερεθίσματα από μουσικές, σινεμά και ονόματα όπως Ρομίνα Πάουερ, Αλ Μπάνο κ.α. Το Φθινόπωρο σε προδιαθέτει για πράγματα πιο οικεία και λιγότερο περιττά. Μου αρέσει αυτός ο καιρός, ύστερα από την σπατάλη διαθέσεων που γίνεται το Καλοκαίρι. Αυτή η περίοδος, θεωρώ, πως είναι η πιο κατάλληλη για να μιλάς με τον εαυτό σου. Αυτή η γλυκιά μελαγχολία σε προδιαθέτει. Μπορώ να πω πως ένας ακόμα λόγος που μου αρέσει το Φθινόπωρο είναι γιατί ύστερα από την θορυβώδη κατάσταση του Καλοκαιριού ξεχωρίζεις τους ανθρώπους σαν άτομα και όχι σαν πλήθος.»

Αυτά λέει ο Κώστας Καστόρας ξεδιπλώνοντας τις σκέψεις του πριν τις απλώσει στο χαρτί σε ένα ακόμα κείμενό του.

Χαρακτηριστική άλλωστε η ευαισθησία της γραφής του και πολλά δείγματά της έχουν δει το φως της δημοσιότητας στον τοπικό τύπο (Flash Μεσσηνίας, «Θάρρος», «Στην Πρίζα» και άλλα), αλλά κατά καιρούς και στο facebook.

Λάτρης μιας εποχής που χάνεται ο Κώστας, διατηρεί μία νοσταλγική διάθεση ωστόσο διόλου ωραιοποιημένη αλλά με στωικότητα που περιέχει πολλά ψήγματα της επικούρειας φιλοσοφίας, αλλά αυτά ξεφεύγουν από τα όρια του συγκεκριμένου κειμένου. Θα επανέλθουμε ωστόσο όταν όλα αυτά και άλλα πολλά βεβαίως αποτελέσουν μέρος του βιβλίου που ο Κώστας καιρό τώρα βασανιστικά ετοιμάζει, βιώνοντας δημιουργικά τη μοναξιά για την οποία όπως τονίζει «Είναι το πιο παρεξηγημένο συναίσθημα». Συμφωνούμε!

Θανάσης Παντές

Share.