fbpx

Mε αφορμή τις εκλογές στη Βραζιλία ένα ακόμη επίκαιρο βιβλίο για μελέτη: Τι πρέπει να προτείνει η Αριστερά ή πώς ήρθε η ακροδεξιά στη Βραζιλία;

0

 

aristera-biblioΓΙΑ να μην μας φαίνεται περίεργη και ανεξήγητη η επικράτηση με 55% του φασιστοειδούς Μπολσονάρο στην Βραζιλία των τεράστιων ανισοτήτων, δεν έχουμε παρά να θυμηθούμε και εκείνη την παγκόσμια μοντέρνα “γραμμή” της “Αριστεράς” που δόθηκε στα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα (εποχή φαλημέντου leamann brothers) , από έναν επίσης Βραζιλιάνο, αμερικανοτραφή νομικό και διεθνούς εμβέλειας στοχαστή, τον Roberto Unger που διετέλεσε μέχρι το 2009 και υπουργός στην αριστερή Κυβέρνηση Lula!

Του Ηλία Καραμπάτσου,
οδοντιάτρου, συγγραφέα

Κατά τον “σύντροφο” Unger λοιπόν, ο μαρξισμός ως δόγμα είναι νεκρός και ο σοσιαλισμός ως πρόγραμμα έχει απωλέσει το νόημά του ως εναλλακτικής πρότασης στην υπάρχουσα πραγματικότητα. Επιβιώνει μόνον η ΤΑΞΗ ως ιεραρχική οργάνωση της κοινωνικής ζωής και την οποία διαμορφώνουν: κληρονομιά και αξιοκρατία…. Η Αριστερά πάσχει από έλλειψη εναλλακτικής πρότασης κατά τον Unger. Ο “κρατισμός” δεν αποτελεί απάντηση: η ιδέα της κρατικής διεύθυνσης της οικονομίας, η οποία και έχει δυσφημιστεί, έχει καταστεί πλέον ακόμη πιο άσχετη σε μια οικονομία που βασίζεται στη γνώση! Η αντισταθμιστική πολιτική δεν επαρκεί για να εξαλείψει τις τεράστιες πιέσεις προς την ανισότητα, την ανασφάλεια και τον αποκλεισμό που πηγάζουν από την αυξανόμενη ιεραρχική κατάτμηση της οικονομίας και δεν επαρκεί για ν’ αντιμετωπίσει τα ζητήματα της κοινωνικής περιθωριοποίησης και της προσωπικής απαξίωσης, τα οποία βρίσκονται εκτός του βεληνεκούς της αντισταθμιστικής αναδιανομής.
Η Αριστερά κατά τον Unger όφειλε από τότε (μέσα δεκαετίας του 2000), να εγκαταλείψει την αναδρομική αντισταθμιστική αναδιανομή του πλούτου ως κεντρικό αίτημα και να προτείνει… “ριζικές θεσμικές αλλαγές”! Το “ψευτοδίλημμα” Επανάσταση ή Μεταρρύθμιση ήταν ξεπερασμένο… Στόχος για την σύγχρονη Αριστερά ήταν η σκιαγράφιση κατευθυντήριων γραμμών για την εγκαθίδρυση μιας… “ζεουσας δημοκρατίας”, η οποία θα επιτρέπει στους ανθρώπους να ζήσουν σπουδαιότερες ζωές(;) Αυτή” απαιτεί μια βιώσιμη και οργανωμένη άνοδο του επιπέδου συμμετοχής στην ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ, μια προτίμηση για θεσμικές διευθετήσεις που να ξεπερνούν ταχέως -αν υπάρχει καθεστώς διαχωρισμού των εξουσιών- την ακινησία μεταξύ των των πολιτικών τομέων της διακυβέρνησης και οι οποίες θα συμπεριλαμβάνουν το εκλογικό σώμα. ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΕΣ που συμφιλιώνουν την πιθανότητα για αποφασιστικής σημασίας επιλογές στην εθνική πολιτική με εκτεταμένες πειραματικές αποκλίσεις και διαφωνίες – εκκλήσεις στο μέλλον- σε συγκεκριμένες περιοχές της εθνικής επικράτειας ή συγκεκριμένους τομείς της εθνικής οικονομίας. Μια αποφασιστικότητα να διασωθούν οι άνθρωποι – μέσω εγγυήσεων που προσφέρει είτε η κοινωνική κληρονομιά είτε το βασικό εισόδημα, όπως επίσης διαμέσου διορθωτικών παρεμβάσεων από έναν τομέα του κράτους ειδικά σχεδιασμένο γι’ αυτόν τον σκοπό- από τις συνθήκες της μειονεξίας ή του αποκλεισμού από τις οποίες αδυνατούν να διαφύγουν με τα δικά τους μέσα, και συνεχή πρόοδο στην προσπάθεια συνδυασμού πτυχών αντιπροσωπευτικής και άμεσης δημοκρατίας”. Μια “βαθιά, ΖΕΟΥΣΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ” (συνεχίζει ο Unger) ΔΕΝ αποζητά ν’ αντικαταστήσει τον πραγματικό κόσμο των συμφερόντων και των ατόμων που εμφορούνται από συμφέροντα και ανιδιοτελείς πολίτες και με μια παράσταση του δημοσίου βίου που καταναλώνει τα πάντα! Μια υψηλών ενεργειών δημοκρατία δεν είναι η φυγή στη ρεπουμπλικάνικη καθαρότητα και φαντασίωση. Μια υψηλών ενεργειών δημοκρατία θέλει να ενισχύσει τις εγγενείς μας ικανότητες, να διευρύνει το πεδίο των εγγενών μας επιθυμιών και φιλοδοξιών και να εντείνει τις εμπειρίες μας Επιδιώκει να πετύχει τα παραπάνω εξαλείφωντας την απόσταση μεταξύ των συγκεκριμένων δράσεων τις οποίες θεωρούμε ως δεδομένες σ’ ένα θεσμικό και ιδεολογικό πλαίσιο, και των ενεργειών, μέσω των οποίων αμφισβητούμε και αλλάζουμε τμήματα αυτού του πλαισίου. Φορέας και επωφελούμενος είναι ένα και το αυτό πρόσωπο: το πραγματικό – το με σάρκα και οστά αδύναμο ΑΤΟΜΟ, με τα συμφέροντα και τις επιθυμίες του, θύμα των περιστάσεων, το οποίο καμία περίσταση δεν μπορεί ποτέ να περιορίσει ολοκληρωτικά… “! (Συνεχίζει ο Unger) “… Το αποτέλεσμα είναι ένας πυρετός παραγωγικής δραστηριότητας, όχι εξαιτίας της καταπίεσης της αγοράς, αλλά της διεύρυνσης των ευκαιριών συμμετοχής σε αυτή”(!)
Τέλος σε αυτό το “μανιφέστο για την Αριστερά του 21ου αιώνα” το πιο ενδιαφέρον είναι η ρεαλιστική ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ των ΗΠΑ ως ηγεμονική υπερδύναμη στον κόσμο! Μια υπερδύναμη της οποίας τα κυρίαρχα συμφέροντα και οι πεποιθήσεις συνδέονται στενά με την αναδυόμενη μορφή της παγκόσμιας τάξης. Η παγκοσμιοποίηση σήμαινε ως επί το πλείστον αμερικανοποίηση, όχι μόνο στο οικονομικό πεδίο και την πολιτική ισχύ, αλλά και στο πεδίο των ιδεών και των ιδανικών. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Unger: “… ο κόσμος αναγνωρίζει το γεγονός και όχι το δικαίωμα της αμερικανικής κυριαρχίας. Την αναγνωρίζει με αντάλλαγμα μια… πρόοδο στην κατεύθυνση του παγκόσμιου πλουραλισμού” (?)
Μην μας κάνει λοιπόν διόλου εντύπωση και εδώ στην Ελλάδα η αποδοχή της αμερικανικής ηγεμονίας από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και η υλοποίηση μιας πολιτικής που ξεκίνησε καλοπροαίρετα με στόχο τον -ανέφικτο εξαιτίας της φύσης αυτού- “εξανθρωπισμό του Καπιταλισμού” και του “ο άνθρωπος πάνω απ’ τα κέρδη” και που στο τέλος νομοτελειακά μετατράπηκε σε μια δεξιά πολιτική! Αυτή ήταν η “γραμμή”, αυτό ήταν το “μανιφέστο της σύγχρονης Αριστεράς” και αυτό ακολουθεί πιστά μέχρι σήμερα και η… “πρώτη φορά αριστερά” κυβέρνηση της χώρας μας!
Όταν όμως η κυβερνώσα” αριστερά” επί της ουσίας υιοθετεί και υλοποιεί δεξιά πολιτική, υπηρετώντας τη Νέα Τάξη Πραγμάτων, η δεξιά αναγκάζεται να κινηθεί δεξιότερα για να διαφοροποιηθεί! Αυτό και έγινε στη Βραζιλία με τον Μπολσονάρο!
Τι να πουλήσει και εδώ, λοιπόν, ο Κυριάκος για δεξιότερα του ΣΥΡΙΖΑ πολιτική, προκειμένου να κυβερνήσει; Τον Πλεύρη, τον Άδωνι και τον Βορίδη και ποιος ξέρει και ποιους άλλους ακόμη…

  • Εξάλλου, βάση των παραπάνω, μη μας κάνουν επίσης εντύπωση και έντιμες δηλώσεις μελών του ΚΚΕ του τύπου: “Εμείς δεν είμαστε Αριστερά, εμείς είμαστε Κομμουνιστικό Κόμμα”!
Share.