fbpx

Μήπως ο Σεπτέμβρης έπρεπε να είναι ο πρώτος μήνας του έτους;;;

0
Η ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

ΦΘΑΣΑΜΕ στα μέσα Σεπτεμβρίου κατά το εφαρμοζόμενο Γρηγοριανό ημερολόγιο. Ο Σεπτέμβρης είναι ο ένατος μήνας του έτους, αλλά στην διάρκειά του ξεκινούν πάρα πολλές δραστηριότητες των ανθρώπων, όπως: η νέα σύνοδος της βουλής, το σχολικό έτος, το εκκλησιαστικό έτος, η τηλεοπτική σεζόν, τα αθλητικά πρωταθλήματα, οι θεατρικές παραστάσεις κτλ. Σε αυτές τις κατηγορίες πρέπει να προσθέσουμε όλους τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους οι οποίοι μετά τις θερινές διακοπές επιστρέφουν φρεσκαρισμένοι στις καθημερινότητά τους.

Του Αμβρόσιου Καρατζά

Συγγραφέας, οικονομολόγος

Η κινητοποίηση που γίνεται με την έναρξη του Σεπτέμβρη κάθε χρόνο, είναι τόσο εμφανής, που ο ρυθμός και η ζωή των ανθρώπων των πόλεων αλλάζει σημαντικά και η καλοκαιρινή ραστώνη μένει στις αναμνήσεις. Αντίθετα τον Ιανουάριο που αρχίζει κατά το ισχύον ημερολόγιο το έτος, καμία αξιοσημείωτη δραστηριότητα δεν αρχίζει, ενώ όσες προανέφερα είναι σε εξέλιξη.

Συμπερασματικά τίθεται το ερώτημα: Μήπως ο Σεπτέμβρης έπρεπε να είναι ο πρώτος μήνας του έτους;;; Προσωπικά δεν βρίσκω κανένα ισχυρό λόγο για τον καθορισμό της 1ης Ιανουαρίου ως της πρώτης ημέρας του έτους.

Η προϊστορία των ημερολογίων

Οι αρχαίοι λαοί της γης γιόρταζαν την πρωτοχρονιά σε διαφορετικές ημερομηνίες. Στην αρχαία Ελλάδα, κάθε πόλη είχε το δικό της ημερολόγιο με διαφορετικές πρωτοχρονιές. Στην αρχαία Αίγυπτο γιορταζόταν τον Σεπτέμβριο, ενώ στην Περσία γιόρταζαν την πρωτοχρονιά την ημέρα της εαρινής ισημερίας, όπως και στη Ρώμη, πριν από το Ιουλιανό Ημερολόγιο. Άλλο ημερολόγιο είχαν οι Ινδουϊστές και άλλο οι Βίκινγκς.

Ακόμα και σήμερα, στην Κίνα η Πρωτοχρονιά γιορτάζεται σε διαφορετικές ημερομηνίες. Στις Ισλαμικές χώρες χρησιμοποιούν το σεληνιακό ημερολόγιο με 354 ημέρες τον χρόνο, ο οποίος αρχίζει με τον μήνα Μουχαράμ που αντιστοιχεί στις 31 Αυγούστου του Γρηγοριανού ημερολογίου.

Είναι, φανερό ότι ένα ημερολόγιο δεν είναι, ούτε μπορεί να είναι, κάτι το απόλυτο, ούτε βασίζεται σε κάποιον θρησκευτικό ή Θείο νόμο. Είναι ένα ανθρώπινο δημιούργημα για να μας βοηθάει στις διάφορες ασχολίες μας στη διάρκεια του έτους, με βάση ορισμένα τακτικά επαναλαμβανόμενα καιρικά φαινόμενα, όπως, για παράδειγμα, οι τέσσερες εποχές τους χρόνου.

 Το Ιουλιανό Ημερολόγιο

Η προσπάθεια για την καθιέρωση από όλους τους λαούς ενός και μόνο ημερολογίου έγινε από τους αρχαίους Ρωμαίους.

Για πρώτη φορά εφαρμόστηκε σε όλες τις κτήσεις της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας το Ιουλιανό ημερολόγιο, επί Ιούλιου Καίσαρα το 45 π.Χ. που αποτελούσε μεταρρύθμιση του ρωμαϊκού ημερολογίου και δέχθηκε αρκετές τροποποιήσεις μέχρι να πάρει την τελική του μορφή το 8 μ.Χ. Το ημερολόγιο είχε 12 μήνες με πρώτο μήνα τον Ιανουάριο.

Οι Ρωμαίος Καίσαρ Αύγουστος, καθιέρωσε το 3 π.Χ. ως αρχή του νέου έτους την 1η Σεπτεμβρίου, που μέχρι τότε ήταν ο 7ος μήνας. Αυτή τη μέρα καθιέρωσαν οι Ρωμαίοι, γιατί κάθε χρόνο από εκείνη την ημέρα ξεκινούσε η περίοδος φορολόγησης «indictio», των υπηκόων από το κράτος. Έτσι το νέο οικονομικό έτος αντιστοιχούσε και στο νέο ημερολογιακό έτος που είχε κι αυτό την ίδια διάρκεια, δηλαδή περίπου 365 ημέρες.

Το Γρηγοριανό Ημερολόγιο

Το Γρηγοριανό Ημερολόγιο που χρησιμοποιείται σήμερα ως κύριο ημερολόγιο σχεδόν σε όλο τον Κόσμο εφαρμόστηκε το 1582. Είναι μία βελτίωση του Ιουλιανού ημερολογίου και θεσπίστηκε από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄, από τον οποίο πήρε το όνομά του, στις 24 Φεβρουαρίου του 1582.

Με την εισαγωγή του Γρηγοριανού ημερολογίου εισήχθησαν τα δίσεκτα χρόνια για να διορθώνεται η απόκλιση που είχε το Ιουλιανό ημερολόγιο από τον χρόνο μιας πλήρους περιστροφής της γης γύρω από τον ήλιο.

Κίνητρο και προσπάθεια του πάπα Γρηγορίου ήταν να προτείνει ένα ημερολόγιο στο οποίο να αποτυπώνονται οι μεγάλες γιορτές της χριστιανικής θρησκείας, ώστε να το εφαρμόσουν και τα λοιπά δόγματα της χριστιανοσύνης. Πιθανόν για αυτό το λόγο να ορίστηκε ως πρώτος μήνας του έτους πάλι ο Ιανουάριος.

Το Γρηγοριανό ημερολόγιο υιοθετήθηκε σταδιακά από τις άλλες χώρες του κόσμου. Η Ελλάδα ήταν η τελευταία Ευρωπαϊκή χώρα που το εφάρμοσε με βασιλικό διάταγμα στις 16 Φεβρουαρίου 1923.

Το Βυζαντινό Ημερολόγιο

Όταν ιδρύθηκε το Βυζαντινό κράτος, ο αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος συνέχισε να εφαρμόζει το Ιουλιανό ημερολόγιο, με πρώτο μήνα του έτους τον Σεπτέμβριο. Το ημερολόγιο αυτό τηρήθηκε μέχρι την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453, δηλαδή περίπου 1150 χρόνια.

Επί Μεγάλου Κωνσταντίνου θεσπίστηκε η ανεξιθρησκεία στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, με το οποίο σταμάτησαν οι διωγμοί των χριστιανών το 313 μ.Χ. Με διάταγμα νομιμοποιήθηκε η χριστιανική Εκκλησία ως «επιτρεπόμενη θρησκεία».

Όταν ο Κωνσταντίνος έγινε μονοκράτορας το 324 η χριστιανική θρησκεία εξαπλώθηκε γρήγορα. Προκειμένου να λυθούν οι διαφορές ανάμεσα στους χριστιανούς για τα δογματικά και λοιπά θέματα συγκάλεσε το 325 την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο, που με το Σύμβολο της Πίστεως που θέσπισε και τις λοιπές αποφάσεις της, θεμελίωσε την χριστιανική θρησκεία.

Με την πάροδο του χρόνου ορίστηκαν στο εφαρμοζόμενο ημερολόγιο οι ημέρες κατά τις οποίες γίνονταν θρησκευτικές τελετές στις επετείους των μεγάλων και μικρών γεγονότων της πίστεως.

Σε αυτό το πλαίσιο και επειδή ο Σεπτέμβρης είναι εποχή συγκομιδής καρπών και προετοιμασίας για τον νέο κύκλο βλαστήσεως, ταίριαζε να εορτάζουν οι πιστοί την αρχή της γεωργικής περιόδου αποδίδοντας ευχαριστίες στον Θεό για την εύνοιά του προς την κτίση.

Το Νέο Εκκλησιαστικό Έτος

Σύμφωνα με τον «Νέο Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας», με τα κριτήρια της συγκομιδής κτλ. και τις εντολές του Μωσαϊκού Νόμου προσδιόρισαν τον πρώτο μήνα του έτους και οι Ιουδαίοι. Την πρώτη ημέρα του αντιστοίχου ιουδαϊκού μηνός Σεπτεμβρίου, τελούσαν την εορτή της Νεομηνίας, που ήταν αργία, και προσέφεραν θυσίες ολοκαυτωμάτων «εις οσμήν ευωδίας Κυρίω».

Αργότερα ο Θεάνθρωπος Χριστός, ήλθε στην γη, μεταξύ των άλλων και για να οδηγήσει ή να ενώσει Ιουδαίους και Εθνικούς σε μία Εκκλησία, επιχείρησε να ενώσει ή να επαναπροσδιορίσει τον αισθητό κόσμο με τον γραπτό Μωσαϊκό Νόμο. Έτσι, κατά την εορτή της Νεομηνίας, που η φύση ετοιμάζεται για ένα νέο κύκλο εποχών, ο Χριστός πήγε στην Συναγωγή, άνοιξε το βιβλίο του προφήτη Ησαΐα και διάβασε την παράγραφο, όπου ο Προφήτης μιλάει για τον Σωτήρα και αναφέρει: «Πνεύμα Κυρίου επ’ εμέ, ού είνεκεν έχρισέ με, ευαγγελίσασθαι πτωχοίς απέσταλκέ με, κηρύξαι ενιαυτόν Κυρίου δεκτόν». Δηλαδή : «Πνεύμα Κυρίου είναι επάνω μου, διότι με έχρισε. Με έστειλε να φέρω εις τούς πτωχούς…, και να κηρύξω το έτος της εύνοιας του Κυρίου.»

Λόγω της Βυζαντινής παράδοσης αλλά και της ευλογίας από τον ίδιο τον Χριστό αυτής της ημέρας, η ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει την 1η Σεπτεμβρίου ως έναρξη του εκκλησιαστικού έτους: «Αρχή της Ινδικτιώνος», από την λατινική λέξη «indictio», η οποία σημαίνει ορισμός, δηλαδή έναρξη.

Το Νέο Σχολικό Έτος

Το Σεπτέμβριο επίσης αρχίζει το νέο σχολικό έτος σε όλη της Ευρώπη. Στην Ελλάδα 1.740.597 (με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ του 2017) εκπαιδευόμενοι, ξεκινούν για μάθηση μέχρι τον επόμενο Ιούνιο.

Γενικά η έναρξη της σχολικής χρονιάς, φέρνει μία αναστάτωση στα νοικοκυριά, καθότι οι μικροί μαθητές χρειάζονται ένα μόνιμο συνοδό όλη την ημέρα για το πήγαινε – έλα στο σχολείο και τις εξωσχολικές δραστηριότητες.

Βέβαια κατά καιρούς έχουν γίνει προσπάθειες από την Πολιτεία, π.χ. με τα ολοήμερα σχολεία κτλ. να αλαφρύνουν την συμμετοχή των γονιών στη καθημερινή φροντίδα και παρακολούθηση του μαθητή, αλλά αυτό αφορά λίγα σχολεία και το πρόβλημα εξακολουθεί να υπάρχει.

Όταν οι γονείς εργάζονται και οι δύο, είναι αναγκασμένοι να στείλουν τα παιδιά τους στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, με αποτέλεσμα να πληρώνουν ένα μεγάλο μέρος από το εισόδημά τους. Κατά τα άλλα όλες οι κυβερνήσεις από το 1963 και μετά επαίρονται πως προσφέρουν δωρεάν παιδεία.

Είναι φανερό ότι η μόρφωση των Ελλήνων παραμένει ένα άλυτο πρόβλημα παρά τα τεράστια ποσά που εισρεύσανε μετά το 1981 στην Ελληνική οικονομία από ευρωπαϊκά κονδύλια. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα, με το ζόρι εξασφαλίζεται την τελευταία στιγμή ο απαραίτητος αριθμός των εκπαιδευτικών για την λειτουργεία των σχολείων. Έτσι και φέτος προσλήφθηκαν περίπου 20.000 αναπληρωτές καθηγητές για να καλύψουν τα κενά.

Η Έναρξη των Αθλητικών Πρωταθλημάτων

Με την έναρξη του Σεπτέμβρη ξεκινούν επίσης και τα αθλητικά πρωταθλήματα των ομαδικών αθλημάτων. Το πιο παλιό ομαδικό άθλημα στην Ελλάδα είναι το ποδόσφαιρο που ανοίγει την αυλαία από το τέλος Αυγούστου και ακολουθούν και τα υπόλοιπα, μπάσκετ, βόλεϊ, χειρόσφαιρα, πόλο, κτλ. με ομάδες ανδρών και γυναικών.

Καθένα από αυτά τα αθλήματα έχει την δική του Ομοσπονδία που οργανώνει τους αγώνες. Χιλιάδες είναι οι ομάδες που ασχολούνται με τα ομαδικά αθλήματα σε όλη την Ελλάδα και πιο πολλές χιλιάδες οι αθλητές.

Όλες οι ομάδες έχουν νομική υπόσταση. Οι μεγάλη πλειοψηφία αυτών των ομάδων λειτουργούν ως Σύλλογοι ή Αθλητικά Σωματεία με Διοίκηση, τεχνικούς κτλ. Οι αθλητές τους δεν αμείβονται ενώ τα έξοδά τους καλύπτονται εν μέρει από την Ομοσπονδία που ανήκουν ή από χορηγούς.

Όμως υπάρχουν και οι επαγγελματικές κατηγορίες ομάδων, σχεδόν σε όλα τα αθλήματα, όπου η ομάδα είναι μια κερδοσκοπική επιχείρηση που απαιτεί κεφάλαια και τεράστια διοικητική οργάνωση. Αυτό συμβαίνει κυρίως με το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ και λιγότερο με τα υπόλοιπα αθλήματα.

Χωρίς να λέω κάτι πρωτάκουστο, ο ομαδικός αθλητισμός των μεγάλων επιδόσεων έχει γίνει επάγγελμα και μάλιστα πολύ προσοδοφόρο. Οι καλοί παίκτες όλων των αθλημάτων είναι πολύ καλά αμειβόμενοι, ενώ ένα διεθνές ισχυρό νομικό οπλοστάσιο τους προστατεύει από τις αυθαιρεσίες των εργοδοτών τους.

Στην Ευρώπη αλλά και σε πολλές άλλες χώρες του κόσμου τα ομαδικά αθλήματα παρουσιάζουν μεγάλη επιτυχία ως προϊόν και συμμετέχουν σημαντικά στο ΑΕΠ της χώρα τους.

Δυστυχώς στην Ελλάδα, ούτε σε αυτό τον επιχειρηματικό τομέα έχουμε αθλητική η οικονομική επιτυχία, και αν εξαιρέσουμε ορισμένες ομάδες, οι υπόλοιπες παραπαίουν οικονομικά ενώ οι αγώνες γίνονται σε άδεια γήπεδα.

Η Νέα τηλεοπτική χρονιά

Τα τελευταία τριάντα χρόνια, έχει μπει στην ζωή μας και η ιδιωτική τηλεόραση. Έχει παρατηρηθεί πως όταν εισάγεται κάτι νέο στην Ελληνική οικονομία, κάποιοι θα αρπάξουν την ευκαιρία να τα «κονομήσουν στην αναμπαμπούλα». Έτσι συνέβη και με τα ιδιωτικά κανάλια. Κάποιοι άσχετοι με το είδος έγιναν «καναλάρχες» το 1989 μέσα σε μια νύχτα.

Επί τριάντα χρόνια όποιος είχε μακρύ χέρι και ανθρώπους δικούς του στην κυβέρνηση έπαιρνε και μια άδεια τηλεοπτικού σταθμού, την οποία εκμεταλλευόταν κατά το δοκούν ή αν δεν μπορούσε να τα βγάλει πέρα, στην συνέχεια την πωλούσε και ιδιοποιούνταν ένα εθνικό πόρο.

Στα χρόνια της αταξίας κάποιοι χρεοκόπησαν και άλλοι επιβίωσαν, μέχρι να μπει μια τάξη στα τηλεοπτικά πράγματα της χώρας μας. Τώρα επιτέλους εφαρμόζεται ένα κοινής αποδοχής νομικό πλαίσιο απόκτησης τηλεοπτικής άδειας Εθνικής ή Τοπικής εμβέλειας, με εποπτεύουσα αρχή το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ) που αν και ιδρύθηκε το 1989 μέχρι πρόσφατα είχε περιορισμένες εξουσίες.

Κάθε Σεπτέμβρη, τα διάφορα κανάλια αρχίζουν το νέο πρόγραμμά τους πάντα με γνώμονα την αύξηση της θεαματικότητας και στόχο την είσπραξη περισσοτέρων εσόδων από διαφημίσεις που είναι και το μόνο έσοδό τους.

Έτσι είναι ελεύθεροι να μπαίνουν στα σπίτια μας, τις περισσότερες φορές με χαμηλού κόστους εκπομπές, όπως τα κουτσομπολιά κτλ.

Ας ελπίσουμε ότι οι κανόνες λειτουργίας και ανταγωνισμού που θεσπίστηκαν πρόσφατα θα βελτιώσουν την ποιότητα προγράμματος των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών. Σε αντίθετη περίπτωση θα σας θυμίσω αυτό που έλεγε ο μακαρίτης Τζίμης Πανούσης στο τέλος μια ραδιοφωνικής εκπομπής που έκανε πριν 20 χρόνια. «Ακροατή μου μην ξεχνάς ότι με το ίδιο κουμπί που άνοιξες την τηλεόρασή σου μπορείς να την κλείσεις».

Η Νέα Τακτική σύνοδος της ολομέλειας της Βουλής

Η Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων αποτελείται από το σύνολο των Βουλευτών, δηλαδή από 300 μέλη, τα οποία εκλέγονται από τις βουλευτικές εκλογές που διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια, εκτός εάν η Βουλή διαλυθεί νωρίτερα.

Το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο εκλογικών αναμετρήσεων ονομάζεται “βουλευτική περίοδος”. Κατά τη διάρκεια της βουλευτικής περιόδου, η Βουλή των Ελλήνων συνέρχεται σε τακτικές, έκτακτες και ειδικές συνόδους. Σε Τακτική Σύνοδο η Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων συνέρχεται την πρώτη Δευτέρα του μηνός Οκτωβρίου κάθε έτους. Συνήθως η σύνοδος της βουλής διαρκεί μέχρι τον Ιούνιο του επομένου έτους, ενώ τους υπολοίπους τρεις μήνες συνήθως λειτουργούν τα τμήματα διακοπών της βουλής στα οποία συμμετέχουν αναλογικά με την δύναμη των κομμάτων 100 βουλευτές στο κάθε τμήμα.

Την ημέρα της νέας συνόδου παρίστανται όλοι οι βουλευτές και οι αρχηγοί των κομμάτων της βουλής και τελείται ο Αγιασμός από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών.

Ας ελπίσουμε ότι οι πολιτικοί μας, που έχουν αποκτήσει πολύ πείρα μετά την επιβολή των μνημονίων, θα συγκλίνουν και θα συναποφασίζουν προς το συμφέρον της χώρας, διαφορετικά η πατρίδα μας θα παραμείνει μόνιμα αποικία χρέους.

Για όλους τους παραπάνω λόγους εύχομαι σε όλους και τον καθένα χωριστά καλή δημιουργική χρονιά με δύναμη και υγεία.

 

Share.