fbpx

Ο καλαματιανός σταυρός της Ελβετίας

0

Ο σταυρός συμβολίζει τον ήλιο˙ ιδού τι γράφει ο Ησαΐας Κωνσταντινίδης στο βιβλίο του «Μινωική Κρήτη. Μύθοι και ιστορίες», εκδόσεις «Ελληνική Άνοδος», Αθήνα 2009, στα «Παραρτήματα Α. Μαθαίνω εύκολα και γρήγορα τον πρώτο πολιτισμό της Ευρώπης» και στη σελίδα 91: «7. Σύμβολα που βρέθηκαν στην Κρήτη, όπως ο σταυρός και ο αγκυλωτός σταυρός συμβολίζουν τον ήλιο». Έτσι λοιπόν όλες οι χώρες της Βόρειας Ευρώπης (Δανία, Φιλανδία, Σουηδία, Νορβηγία, Ισλανδία) έχουν τον σταυρό στις σημαίες τους διότι ευρίσκονται σε περιοχές με περιορισμένη ηλιοφάνεια.

Ο Αρχαίος Έλληνας ιστορικός Πολύβιος (200-120 π.Χ.) από τη Μεγαλόπολη της Αρκαδίας συνέκρινε το όρος: Ταΰγετος της Πελοποννήσου με τις Άλπεις που βρίσκονται στην Ελβετία˙ ιδού τι γράφει το βιβλίο: Γιώργος Βογιατζής, Δημήτρης Ανανιάδης, Δάφνη Χρήστου «Πελοπόννησος, το λίκνο του πολιτισμού και του ολυμπισμού», εκδόσεις TOYBI’S Αθήνα 2003, στο Μέρος 5: «Περιήγηση» στο Κεφάλαιο 7: «Νομός Λακωνίας» στην ενότητα: «Ιστορικά στοιχεία» και στη σελίδα 276: «Βέβαια η ζωή γύρω από τον Ταΰγετο που ο Πολύβιος, αρχαίος ιστορικός, τον σύγκρινε  με τις Άλπεις είναι ολότελα διαφορετική σήμερα από την εποχή που εδώ τριγύριζαν οι Βάκχες για τις ιεροτελεστίες τους προς τιμή του Απόλλωνα –Βάκχου». Από τον Ταΰγετο στη δυτική πλευρά του, στο Νομό Μεσσηνίας, πηγάζει ο ποταμός Νέδοντας ή Δαφνώνας, ο οποίος διασχίζει την Καλαμάτα και εκβάλλει στον Μεσσηνιακό Κόλπο και ο οποίος έχει πάρει το δεύτερο παράλληλο όνομά του από τις δάφνες που υπάρχουν στις όχθες του (Σήμερα οι δάφνες στο τμήμα του Νέδοντα μέσα στον οικιστικό ιστό της Καλαμάτας έχουν περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό λόγω των άστοχων επεμβάσεων των υπευθύνων του Κράτους της Ελλάδας και των υπευθύνων του Δήμου Καλαμάτας από το 1945 μέχρι σήμερα)˙ ιδού τι γράφει το περιοδικό δημοσίευμα «Μεσσηνιακά 1969-1970», εκδόσεις «Αριστομένης», Αθήναι 1972, διευθυντής: Μίμης Ηλ. Φερέτος (Αριστερών πολιτικών πεποιθήσεων) στο Α΄ Μέρος: «Μεσσηνιακή Γραμματεία», στο κείμενο του εκπαιδευτικού -συγγραφέας Σταύρου Οικονομάκη: «Ο ποταμός Νέδων εν τη αρχαιοτήτι (=ο πόταμος Νέδοντας στην αρχαιότητα», στη: «Σημ. συντάξεως  (=Σημ. Σύνταξης) και στη σελίδα 57: «Ο Νέδων ελέγετο και Δαφνών στα προ του 1900 χρόνια από τις άφθονες δάφνες που υπήρχαν στις όχθες του που στην εποχή αυτή δεν είχαν τειχισθή». (διατηρήθηκαν η ορθογραφία και η στίξη του κειμένου). Η απόδοση του κειμένου στη Νεοελληνική Κοινή Γλώσσα είναι η ακόλουθη: «Ο Νέδοντας λεγόταν και Δαφνώνας στα πριν από το 1900 χρόνια από τις άφθονες δάφνες που υπήρχαν στις όχθες του που στην εποχή αυτή δεν είχαν τυχιστεί». Το 1900 στη Μεσσηνία έγινε σεισμός ο οποίος προφανώς επηρέασε την κατάσταση του ποταμού Νέδοντα ή Δαφνώνα˙ ιδού τι γράφει ο «Τουριστικός Οδηγός Μεσσηνίας», έκδοσις Περιοδικού Νομαρχίας Μεσσηνίας «Αριστομένης», επεξεργασία ιστορικών κειμένων: Γιάννη Αναπλιώτη, συλλογική προσφορά Δήμων και Κοινοτήτων, Καλαμάτα 1970, στο Ε΄ Μέρος: «Επαρχία Πυλίας», στο κεφάλαιο : «Λογγά: Το στολίδι της Ανατολικής Πυλίας», που αναφέρεται στον οικισμό: η Λογγά της επαρχίας Πυλίας του Νομού Μεσσηνίας (μέσα στα όρια του σημερινού, Καλλικρατικού Δήμου Μεσσήνης) και στη σελίδα 196: «Πριν το 1900 η Λογγά ήταν ένα μικρό χωριό. Μεγάλο χωριό ήταν ο συνοικισμός Άγιος Ανδρέας. Ο φοβερός σεισμός του 1900 κατέστρεψε σχεδόν ολοκληρωτικά το συνοικισμό και οι περισσότεροι κάτοικοί του ανέβηκαν και εγκαταστάθηκαν μόνιμα στη Λογγά, που το έδαφός της είναι πιο στέρεο». (διατηρήθηκαν η ορθογραφία και η στίξη του κειμένου). Η δάφνη ήταν το ιερό φυτό του Απόλλωνα που ήταν ο κατεξοχήν θεός του ήλιου. Έτσι λοιπόν η Ελβετία τιμώντας την Καλαμάτα, τον Ταΰγετο και γενικότερα τη Μεσσηνία έχει στη σημαία της τον σταυρό χρώματος λευκού σε κόκκινο φόντο.

 

Καλαμάτα 10 Σεπτεμβρίου 2019

Ιωάννης –Χρήστος Ρουσσάκης

Φιλόλογος-Διδάκτορας της Φιλοσοφίας

 ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

      1. Τουριστικός Οδηγός Μεσσηνίας, έκδοσις Περιοδικού Νομαρχίας Μεσσηνίας «Αριστομένης», επεξεργασία ιστορικών κειμένων Γιάννη Αναπλιώτη,  Συλλογική προσφορά Δήμων και Κοινοτήτων, Καλαμάτα 1970
      2. Μεσσηνιακά 1969-1970, εκδόσεις «Αριστομένης» Αθήναι 1972, διευθυντής Μίμης Ηλ. Φερέτος
      3. «Πελοπόννησος. Το λίκνο του πολιτισμού και του ολυμπισμού», κείμενα: Γιώργος Βογιατζής, Δημήτρης Ανανιάδης, Δάφνη Χρήστου, εκδόσεις TOYBI’S, Αθήνα 2003
      4. Ησαΐας Κωνσταντινίδης, Μινωική Κρήτη. Μύθοι και ιστορίες, εκδόσεις Ελληνική Άνοδος, Αθήνα 2009
      5. Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν «Ηλίου» (παλαιά έκδοση 1948 -1956): α) τόμος 3: Ανσλους-Βαβυλών, Λήμμα: Απόλλων β) Τόμος 5: Γαλλόνιον- Διαφορετικός, Λήμμα: Δάφνη
Share.