fbpx

Συνεχίζονται τα γυρίσματα της ταινίας “Χρυσή Αυγή: Υπόθεση όλων μας”

0

Ποια μπορεί να είναι η αντίσταση στην άκρα δεξιά, τον φασισμό και τον ναζισμό;

Η Δημοκρατία μπορεί να απαλλαγεί οριστικά από αυτές τις λαίλαπες, χωρίς να ποδοπατήσει τις αρχές της;

ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΑΙΝΙΑ «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: ΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ» ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ

Παρόλο που η δίκη κατά της Χρυσής Αυγής συνεχίζεται εδώ και τέσσερα χρόνια, μια δίκη που προσδοκά να αποδείξει ότι η Χ.Α. δεν είναι ένα πολιτικό κόμμα, όπως τα άλλα, αλλά μια εγκληματική οργάνωση με στρατιωτικό χαρακτήρα και ιεραρχική δομή, η Χ.Α. παραμένει τρίτη πολιτική δύναμη στην πρόθεση ψήφου, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις.

Πώς γίνεται; Πώς είναι δυνατόν; Πώς μπορούν κάποιοι γύρω μας να ψηφίζουν ακόμα Χ.Α.; Ένα μόρφωμα του οποίου τα μέλη και οι οπαδοί συνεχίζουν να επιτίθενται μέρα μεσημέρι σε δημοσιογράφους,δικηγόρους, πολιτικούς αντιπάλους, μετανάστες ;

Η μελέτη αυτού του μορφώματος ξεκίνησε το 2009 και όχι μόνο δεν έχει ολοκληρωθεί, αλλά εξελίσσεται και βαθαίνει. Η σκηνοθέτιδα Angelique Kourounis, αφού ερεύνησε τη φύση και την οργάνωση του φασιστικού – νεοναζιστικού κόμματος, ψάχνει τις απαντήσεις που μπορούν να δοθούν στη Χ.Α.

Πώς εντέλει πρέπει να αντισταθούμε; Η απάντηση ανήκει στη δικαιοσύνη; Μπορεί να προκύψει από ένα μπαράζ των δημοκρατικών κομμάτων; Χρειάζεται ένα δημοσιογραφικό μποϊκοτάζ; Κοινωνική επαγρύπνηση; Σωστή παιδεία; Ή η αντίσταση πρέπει να είναι πιο δυναμική και μαχητική από τα παραπάνω;

Οι συνέπειες της κοινωνικο-οικονομικής κρίσης που εξαπλώνεται σε όλο και πιο πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μαζί με την εδραιούμενη πολιτική αστάθεια,η απόρριψη των «κλασικών» πολιτικών ηγετών και η αποτυχία της αριστεράς να οργανωθεί απέναντι στο νεοναζιστικό καρκίνωμα είναι στον πυρήνα αυτού του ντοκιμαντέρ,που προσπαθεί να καταλάβει γιατί η Χ.Α. είναι ακόμα παρούσα στην πολιτική σκηνή.

Η Χ.Α. δεν έχει μετακινηθεί από την ιδεολογία της ούτε μετέβαλε τη στρατηγική της. Ο μαύρος μαίανδρος στο κόκκινο φόντο που θυμίζει απροκάλυπτα τη σβάστικα είναι μονίμως αναρτημένος στα γραφεία της στο κέντρο της Αθήνας. Η Χ.Α. είναι παρούσα σε κάθε εκλογική διαδικασία, λειτουργεί σαν χρήσιμο πολιτικό σκιάχτρο , διατηρεί το 8% στις δημοσκοπήσεις, ενώ τα μέλη της αυτοπροβάλλονται ως μάρτυρες του έθνους. Ωστόσο, η ιστορική δίκη που είναι σε εξέλιξη έχει πληγώσει τη Χ.Α. Αυτή η δίκη που μπορεί να συγκριθεί σε σημασία και ίσως να ξεπερνά τη δίκη της Νυρεμβέργης αποτελεί τη ραχοκοκκαλιά του νέου ντοκιμαντέρ. Η Angelique Kourounis έχει αφιερώσει πολλά χρόνια δουλειάς γύρω από το ελληνικό νεοναζιστικό κόμμα, που μετά από δεκαετίες εγκληματικής δράσης βρίσκεται τρίτο στην πολιτική σκακιέρα .

Αυτή είναι η τέταρτη ταινία της για αυτό το θέμα.

ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΡΙΑΣ

Το 2009 άρχισαν τα γυρίσματα της ταινίας «Χρυσή Αυγή: μια προσωπική υπόθεση» όπου διερωτόμουν ποια ήταν η φύση αυτού του νεοναζιστικού κόμματος που μόλις είχε μπει στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας και,έπειτα από χρόνια περιθωριοποίησης, άρχιζε να απασχολεί την κεντρική πολιτική σκηνή της Ελλάδας. Πέντε χρόνια αργότερα, όταν τελείωσα την ταινία, η Χ.Α. ήταν πλέον – και παραμένει – η τρίτη πολιτική δύναμη της χώρας.

Τότε το ερώτημα που με απασχολούσε ήταν γιατί ένα μέρος των Ελλήνων ψήφιζε σταθερά αυτό το μόρφωμα παρά τη δίκη που είχε ήδη αρχίσει και παρά τις αποκαλύψεις για τη δράση της. Τι είχε στο κεφάλι του ο ναζιστής της διπλανής πόρτας;

Σήμερα το βασικό ερώτημα είναι άλλο. Πώς να αντισταθούμε και να οργανωθούμε; Με ποια μέσα; Πώς να αντισταθούμε στην ακροδεξιά ιδεολογία που είναι παρούσα σχεδόν σε όλα τα κοινοβούλια, ακόμα και εκεί που δεν εκφράζεται από αμιγώς δικό της κόμμα, στον φασισμό που αντιμετωπίζεται ως μπανάλ πολιτική θέση, στην άνοδο της νεοναζιστικής ιδεοληψίας; Με άλλα λόγια, μπορεί η δημοκρατία όχι απλά να αναχαιτίσει, αλλά να αφανίσει τον φασισμό και τον ναζισμό;

Ο φόβος που ήδη ένιωθα στα γυρίσματα της πρώτης ταινίας παραμένει παρών. Ο συνάδελφος μου και συνσυγγραφέας της ταινίας, Thomas Iacobi, γρονθοκοπήθηκε άγρια δύο βήματα στην κυριολεξία από τη Βουλή από αφιονισμένους οπαδούς της Χ.Α. που τον είχαν αναγνωρίσει. Παρόλα αυτά, αυτή η δεύτερη ταινία επιβάλλεται. Είναι η λογική συνέχεια της πρώτης. Ένας επιπλέον λόγος είναι ότι στην Ελλάδα τα τάγματα εφόδου ξαναβγήκαν στους δρόμους, ενώ σε πάρα πολλές χώρες οι ομοϊδεάτες τους ανενδοίαστα εκδηλώνονται διεκδικώντας δημόσιο χώρο και λόγο.

Αυτή η καινούργια ταινία θα ερευνήσει όλες τις πιθανές και εφικτές αντιστάσεις. Αντιστάσεις από τον κόσμο της διανόησης, αντιστάσεις δημοσιογραφικές, δικαστικές,πολιτικές, κοινωνικές.

Η Χ.Α. δεν είναι πια μόνο μια προσωπική υπόθεση. Έχει γίνει υπόθεση όλων μας. Αν η Χ.Α. – και όλες οι Χ.Α. – εξακολουθήσει τη δράση της και έρθει στα πράγματα είμαστε όλες και όλοι σε κίνδυνο.

Share.